NIEUWSGIERIGAAGJE

Slaap Cyclus

2012-01-25T16:20:00.001+01:00

Onlangs heb ik een nieuwe app geïnstalleerd op mijn iPhone. Een zeer interessante app (althans, dat vind ik dan) dat mijn slaappatroon bijhoudt. Het heet Sleep Cycle en registreert je slaap cyclus. Het menselijk lichaam heeft mij altijd al geboeid, maar mijn slaappatroon is nog altijd een groot mysterie. Met deze app kan ik daar nu een klein stukje van ontrafelen want iedere ochtend heb ik nu een overzicht van hoe (on)rustig mijn nacht was.

Het gaat zo in z'n werk; je opent de app en laat deze de hele nacht doorlopen. Vooraf stel je een tijd in dat je wakker wilt worden en de app maakt op basis van jouw slaapcyclus je op de juiste tijd wakker. Je kunt zelf instellen of dit een half uur is, een uur is of hoe lang je ook maar wilt snoozen. Je telefoon plaats je vervolgens naast je kussen (ergens waar die niet kan vallen dus ik leg 'm onder mijn hoeslaken) en die registreert dan gedurende de nacht al jouw bewegingen. De bewegingen die je maakt, en met name de hoeveelheid ervan, koppelt die aan een slaapfase. Dat kan zijn 'slapen, diep slapen of wakker zijn'. De volgende ochtend wordt je dan wakker en krijg je een overzicht van hoe lang je geslapen hebt, en natuurlijk een overzicht van jouw slaap fases. Echt heel interessant, kijk maar:

Slaap cyclus op een door de weekse dag

Slaap cyclus in het weekend

Je ziet dus wel dan mijn cyclussen behoorlijk verschillen met hoe ik door de weeks slaap en in het weekend. In het weekend slaap ik veel dieper dan door de weeks en dat klopt ook wel. Door de weeks ben ik aan het werk (heb ik veel aan m'n hoofd) en in het weekend ben ik veel relaxter (wie niet ;-)) en dat zie je dus terug. Ik gebruik de app nu twee weken en kom dus steeds meer te weten.

Jammer eigenlijk dat ie geen geluiden registreert... Want wat zouden we dan wel niet allemaal te weten komen (praat ik bijvoorbeeld in m'n slaap of niet)?! Voorlopig blijft het dus bij bloggen om mijn verhalen te vertellen en blijft dat nog even het geheim van de nacht ;-)

Onhandige ik?!

2012-01-05T17:44:00.001+01:00

Ik onhandig?! Nee hoor (ahummm). Helaas, toch wel... Ik ben zeg maar echt een gevalletje eerst doen en dan denken. Kan voordelen hebben, maar meestal pakt het verkeerd uit. Tenminste bij mij dan…

Zo was ik gisteren op pad en dacht ik lekker handig de 'shortcut' te nemen. En die 'shortcut' was over het grasveld. Tja, maar met een week van onophoudelijke regen waren mijn schoenen en sokken binnen no time helemaal nat. Misschien had ik me dat ook van tevoren kunnen bedenken?!

Of nog een ander, minder fijn, voorbeeld van ik & wassen. Op de een of andere manier gaat dat maar niet samen... Ik wilde mijn donzen jas wassen en nu stond er op het etiket dat dat kon. Mooi, ik jas in de machine, half uurtje draaien en klaar. Not… Want een donzen jas moet je in de wasdroger drogen met tennisballen. Wat?? Ja met tennisballen om zo het dons weer te verdelen in de jas als hij droog wordt, anders klonteren alle veren samen. Je moet het maar weten, maar nog belangrijker, ik heb geen wasdroger! Misschien had ik me dat vooraf even moeten bedenken (of moeten Googlen). Want mijn donzen jas is nu dus een pakketje natte geklonterde veren geworden en zo dun als een dubbeltje. Maar weer gauw naar pap & mam voor een rondje wasdroger ;-)

Enne, wat dacht je van: "ik ga in bad en neem mijn telefoon mee, want ik weet zeker dat ik hem toch niet in het water laat vallen." En je voelt hem al aankomen (Murphy's Law komt altijd uit), een telefoon kan niet zwemmen al hoopte ik van wel toen ie op de bodem van het bad lag...

Anyway, misschien moet ik toch wat vaker mijn hersens aanzetten op dit soort momenten. Want noem het onhandig, onnadenkend of misschien wel een klein beetje overmoedig, meestal kan ik er nog wel om lachen. En zolang dat nog kan, mag je met me meelachen. Maar alleen als je mij daarna ook kunt vertellen waar ik het knopje kan vinden van eerst denken en dan doen :-)

Mijn Zeven Zonden

2011-11-05T22:13:00.000+01:00

Iedereen doet het en iedereen weet dat het niet goed voor je is. En nee, dan heb ik het niet over teveel geld uitgeven, te hard rijden of vul maar in… Nee ik heb het over zondigen in de vorm van voedsel. Zie hier een overzicht van mijzelf!

Laten we beginnen met een lekkere kop cappuccino. Ik ben geen ochtendmens, maar een mok gevuld met Nespresso en een dikke laag schuim, daar sta ik wel voor op! Of een kopje koffie na het avondeten met een stuk Cote D'or melkchocolade (dat is bijna net zo hemels als een sigaretje roken na de maaltijd (in de tijd dat ik dat nog deed dan ;-))

Gedurende de dag is een ijsje met aardbeien ook niet verkeerd. En dan bedoel ik zo'n Italiaans schepijsje of gewoon een sorbet met aardbeien en slagroom. Heerlijk!

Ik ben niet iemand die van hoogstaande diners houdt. Nee, mij maak je het gelukkigst met friet en een frikadel speciaal. Gewoon van de snackbar om de hoek, de beste traiteur die er in mijn ogen is ;-)

En als ik dan 's avonds op de bank zit dan smaakt een glas rode wijn ook altijd goed. In de zomer verruil ik die dan weer voor Rose of een wit wijntje. Maar wel altijd droog hoor want dat zoete zie ik niet (meer) zo zitten.

Zoals je hebt kunnen tellen ben ik tot zes zonden gekomen. Mijn zevende zonde is in ieder geval dus geen cappuccino, chocolade, ijs, aardbeien, friet of wijn. Wat het dan wel zou kunnen zijn?? Vast het heel gauw vergeten van het aantal calorieën van al dat lekkers...

Tweede Keuze en Tweede Kansen

2011-10-16T16:03:00.001+02:00

Soms lijkt het wel of ik een abonnement heb op 'tweede keuze zijn'. Klinkt gek, maar toch heb ik het al twee keer meegemaakt bij twee belangrijke gebeurtenissen.

De eerste keer was tijdens mijn studie. Nadat ik het eerste jaar was uitgeloot voor de studie Toerisme & Recreatie ben ik via een omweg (lang verhaal) er toch gekomen. En als je dan denkt het laatste jaar gewoon te kunnen afstuderen, dan heb je het mis. Ik had mezelf ingeschreven voor de afstudeerrichting Hospitality Management waar wederom een loting op zat. Bleek ik niet te zijn toegelaten, maar wel een bevestiging (verkeerd dus achteraf) te hebben gekregen. Zo werd de tweede keuze dus toch nog een tweede kans die ik met succes heb afgerond.

En onlangs werd wederom een tweede keuze een tweede kans. Mijn prachtige appartement in Breda ging namelijk in eerste instantie aan mijn neus voorbij. Ik was weer eens tweede keuze… Maar gelukkig kreeg ik een tweede kans omdat de eerste kandidaat had afgehaakt. En die kans heb ik, zoals jullie weten, met beide handen aan gegrepen!

En zo zit ik op de bank in Breda dit blog te typen, genietend van de tweede keuze die wederom een tweede kans bleek te zijn. Want naast pech heb ik dus ook ontzettend veel geluk! En das toch best fijn!

Beloved Breda

2011-09-18T10:34:00.003+02:00

Zondagochtend, de zon schijnt in mijn slaapkamer. Mijn slaapkamer van mijn nieuwe appartement in Breda. Het heeft even geduurd, maar dan heb je ook wat! Ik ben zo trots op mijn eigen huisje! Het heeft alles wat ik me maar kan wensen en ligt op een mooie plek.

Al is verhuizen op zich best een stressvolle gebeurtenis... Maar als alles dan staat dan is het genieten geblazen! En dat doe ik dan ook volop. Ik geniet van een bad nemen (wat ik voorheen nooit eerder heb gehad), ik geniet van mijn grote werkkamer (met uitzicht op de groene binnentuin) en ik geniet van het Mastbos (wat hier op fietsafstand vanaf ligt).

Ik wil natuurlijk iedereen bedanken die mij heeft geholpen dit alles mogelijk te maken. De mankracht en spierballen van mijn vader, zwagers, zussen en het meedenken van mijn mama. Zonder hen zou dit stulpje niet zijn geworden wat het nu is; mijn happy new home in mijn geliefde Breda!

Een Hele Hoop Spullen Verhuizen...

Het Eindresultaat; de Eetkamer

Het Eindresultaat; de Woonkamer!

Verjaardagen Vieren!

2011-08-12T17:36:00.000+02:00

Dit weekend wordt het een en al gezelligheid want ik vier de verjaardagen van mijn beide zussen. Morgen is mijn oudste zus jarig. Ze wordt alweer 33, al zou je het niet zeggen. (Wij Van Wingerden's worden namelijk altijd jonger geschat. Vroeger vond ik dat vervelend, maar nu ik zelf richting de dertig loop kan ik er wel mee leven.) En zondag is het de beurt aan mijn middelste zus die daadwerkelijk dertig is geworden.

Ik weet nog goed dat toen we klein waren we elke maand bij onze leeftijd optelde. Als je toen vroeg; "hoe oud ben jij?" dan was mijn antwoord; "ik ben al 8 jaar en vijf maanden." Grappig dus dat sommige mensen die ouder worden juist die maanden er weer vanaf willen denken. Maar goed, ik ben nog een happy twintiger en vind het niet erger om ouder te worden. Ik merk in ieder geval ook dat ik 'wijzer' wordt en meer van het leven begrijp. Dat heeft bij mij ook wel een tijdje geduurd...

Maar het woord van dit weekend is dus feest! En ik kijk er naar uit om die gezellig in aanwezigheid van al mijn familie door te brengen! Ik ben nu dus nog even druk met bossen bloemen en ballonnen blazen, maar morgen en zondag gaan de kurken knallen. Proost zussies; op alweer een prachtig nieuw levensjaar!

De Zomer is Ver te Zoeken

2011-07-25T17:33:00.000+02:00

Noem me een zeur (ik ben een vrouw en heb het altijd koud), maar ik vind de zomer op dit moment toch erg ver te zoeken. Nu ben ik natuurlijk drie maanden erg verwend geweest op Aruba met alleen maar zomerse temperaturen, maar in juli de verwarming aanzetten omdat het zo koud is... Dat is toch wel het andere uiterste!

Dus toen ik zaterdag op de kermis was in Tilburg, en me verheugde op aapjes kijken vanaf het terras met een borrel in de hand, was de warme koffie toch waar ik het meest van genoot. Want met handen als ijsklompen, verregent haar en blauwe lippen, had ik mij de kermis toch iets anders voorgesteld. Normaal gesproken ga ik namelijk in alle gekke, over de kop gaande, misselijkmakende attracties, maar nu heb ik alleen maar van een afstandje gekeken en gescholen voor de regen.

Maar ach, het heeft de pret uiteindelijk niet mogen drukken hoor... Op de kermis kun je namelijk altijd aapjes kijken (ook vanaf een afstandje), je kunt er echt van alles winnen (ook paraplu's) en de borrel bij thuiskomst smaakte prima (want ook daar wordt je uiteindelijk weer warm van ;-))!

'T Leest Zo Lekker

2011-06-17T17:53:00.001+02:00

Wie mijn blogs een beetje in de gaten houdt zal het misschien wel zijn opgevallen... Maar veel van mijn teksten en titels bevatten alliteratie. Gewoon, omdat het zo lekker leest. Ik houd er namelijk van om te spelen met woorden, teksten te schrijven die lekker lezen.

Voor degene die niet weten wat alliteratie is (al kan ik me dat niet voorstellen...) zie hier de uitleg. Of kijk maar naar de titel ;-) Zelf heb ik geleerd wat alliteratie is op mijn middelbare school, tijdens de Nederlandse les. Toen kon het me niet echt boeien, vooral omdat de leraar me niet lag. Maar later heb ik het alsnog opgepakt, waarvan hier het resultaat.

Hier nog even een voorbeeld ervan:

* Wederom bijna Weekend

* Regelmatig Regen

* Rusten & Relaxen

* Wie Weet Wat

* Lekker Luieren

Dat is dus Allemaal Alliteratie en mijn invulling van dit weekend ;-)

* Wederom is het bijna weekend! En omdat het regelmatig gaat regenen, ga ik dus voornamelijk rusten en relaxen. En wie niet weet wat dat betekend; dat is lekker luieren in huis *

Woord van het Weekend; Kamperen!

2011-06-13T14:14:00.010+02:00

Dit weekend stond in het teken van kamperen. Een van mijn favoriete vrijetijdsbestedingen! Ik ben ermee opgegroeid en voel me altijd als een vis in het water op de camping. Het gevoel van vrijheid, de natuur en gezelligheid om je heen, maken het voor mij altijd weer een leuk uitstapje. Dit keer ging ik op bezoek bij mijn ouders in Schipborg.

We hebben uiteraard bijgepraat over al mijn Aruba belevenissen, heerlijk op het terras gezeten, zijn uit eten geweest en hebben gewoon lekker gerelaxt. 's Avonds was het tijd voor een potje kaarten. Jokeren welteverstaan. Helaas heb ik niet gewonnen, maar mijn strijdlust is er niet minder om geworden.

De laatste dag zijn we naar Westerbork geweest. En hoewel ik aardig wat weet van onze vaderlandse geschiedenis, en al andere kampen heb bezocht, stond Westerbork daar nog niet bij. Altijd weer overweldigend om rond te lopen op zo'n immens terrein, met in je achterhoofd alle gebeurtenissen die zich er af hebben gespeeld.

Maar goed; het was dus een gezellig en indrukwekkend weekend! En kamperen; ik kan er geen genoeg van krijgen!

Ayo Aruba & Hello Holland

2011-06-05T14:57:00.000+02:00

Inmiddels ben ik weer in Nederland en ligt Aruba nu echt achter me! Wat zijn de afgelopen drie maanden snel voorbij gegaan. Had ik op Aruba nog het idee dat ik er nog maar net was, in Nederland voelt het alsof ik nooit ben weggeweest. Maar dat er toch zeker veel verschillen zijn, dat hoef ik je natuurlijk niet te vertellen... (dus voor degene die het (nog) niet weten, lees vooral verder) :-)

Op Aruba is het (bijna) altijd lekker weer. Dat mag van mij in Nederland ook wel! Wat je dan wel weer hebt zijn muggen! Ik ben compleet lek gestoken ;-( Gelukkig zorgde de klamboe ervoor dat meneer mug mij 's nachts wel met rust liet ;-) En warm water, of beter gezegd geen warm water... Iedere ochtend koud douchen wordt je erg wakker van, maar is niet aan mij besteed. Nu in Nederland geniet ik daar dus extra van!

Ja, Aruba is en blijft erg easy in vergelijking met Nederland. Maar Nederland is in vergelijking met Aruba weer beter georganiseerd. Voor beide valt wat te zeggen... Maar nu ben ik ook weer heel blij om thuis te zijn, met mijn familie en vrienden om me heen! Dus vooruit... Kaas, Klompen en Kou in plaats van Zon, Zee en Zand. Luckely I Love It All!

Geen Onderschrift Nodig...

Bepakt en Bezakt

Het Ontvangst Comité; Mijn Lieve Zus, Zwager en Neefje!

Soul Searching and Some Other Stuff

2011-05-26T20:13:00.000+02:00

Wat een tijd op Aruba zeg… Deze drie maanden zijn omgevlogen. Ik heb ontzettend veel leuke dingen meegemaakt, maar bij tijd en wijle was het ook moeilijk. In je eentje aan de andere kant van de wereld, dan heb je wel tijd voor wat Soul Searching. Aangezien ik graag denk, en wat zaken te overdenken had, is dát dus wel gelukt.

Een zoektocht naar mezelf, zo zou je het kunnen zeggen. Na een relatie van vijf jaar was ik ook niet meer zo gewend om alleen te zijn. Dus wie ben ik eigenlijk, waar sta ik en wat maakt mij gelukkig? Zeker niet de minste levensvragen, maar wel vragen die door m’n hoofd rondspoken. Stukje bij beetje komen er antwoorden. En stukje bij beetje komt er weer meer Marloes tevoorschijn.

Anyway; mijn Aruba reis heeft me dus veel goeds gebracht! En ik ga dit blog afsluiten met de woorden (wat ik nooit hardop uitspreek of überhaupt aan denk): “Ik ben trots op mezelf”!! Zo, dat heb ik toch maar mooi gezegd. En bij deze dus ook zwart op wit zodat ik het niet meer vergeet :)

Memory Lane

2011-05-15T03:35:00.005+02:00

Op Aruba zijn is alsof je terug gaat in de tijd. Alles wat je ziet of doet herinnert je wel aan iets. Althans, bij mij dan… En misschien ben ik een beetje sentimenteel of komt het doordat op Aruba gewoon veel hetzelfde is als in Nederland…

Neem nu vanavond, het avondeten; vis met aardappelpuree en boontjes (gewoon gekocht in de plaatselijke supermarkt). Niets doet mij meer denken aan een vrijdagavond maaltijd thuis. En hoewel ik niet gek ben op vis, vind ik het wel lekker. Omdat het mij herinnert aan thuis…

Of de zonnebrand dan die ik hier veelvuldig gebruik. De geur voert me direct terug naar vroeger, naar dagen aan het zwembad in mijn oude woonplaats. En uiteraard het Arubaanse carnaval. It reminds me of… Het is wel heel iets anders als Brabants carnaval, maar toch. Het feit dat er überhaupt carnaval wordt gevierd, dat is niet overal aan de andere kant van de oceaan.

Linda en ik bij de grote parade @ Oranjestad

En zo voel ik mij toch een beetje thuis aan die andere kant van de wereld. Het laat zich eigenlijk het beste omschrijven zoals laatst iemand tegen mij zei; "you don't know what you got till it's gone". En dat is zeker zo met bepaalde zaken. Al mis ik de kou absoluut niet ;-)

Eind augustus wordt waarschijnlijk alles weer zoals het was. Maar dan met een heleboel nieuwe ervaringen voor weer een nieuwe Memory Lane… namelijk die van Aruba! Nu dus tijd om volop te genieten en nieuwe herinneringen te maken!

All Aruba

2011-04-19T02:29:00.001+02:00

Aruba is net Nederland, maar dan toch 'net' ietsje anders. Buiten het feit dat het klimaat een stuk aangenamer is (wie wil er nou niet iedere dag in de zon kunnen zitten?!), zijn er nog wel meer tegenstellingen te vinden. Helaas zitten daar ook wat minder aangename kanten aan… Want ook dat is 'allemaal' Aruba.

Ik als dierenvriend, en dan met name honden en paarden fanaat, heeft het soms erg moeilijk met wat je hier meemaakt. Overal zijn honden, en veel daarvan leven zwervend op straat. Uitgemergelde puppies, dode honden langs de kant van de weg, het is een haast normaal beeld hier. Mijn hondenhart huilt daarom ook regelmatig… Maar ook het paardrijden is anders dan in Nederland. Ze hebben maar een ras op het eiland, de Paso Fino, een rank en atletisch ras. Het rijden van deze paarden heeft daarom meer weg van een western dan van knolhobbelen. En ik ben daar nog niet zo bedreven in ;-)

En wat dacht je van het geld. Ben je net gewend aan de Euro, mag je hier betalen met de oer Hollandse Gulden. En om het nog makkelijker te maken is de Dollar ook een wettig betaalmiddel. Of wat dacht je van warm water… Ik als kou kleum (ik ben niet voor niks naar Aruba gegaan) doucht elke dag ijskoud want warm water is een luxe die maar weinigen hier hebben! En oja, zoet bloed (fabel of niet), is niet aan te raden. Mijn benen zijn nog net niet compleet lek gestoken :-(

Ja, je moet er wat voor over hebben om aan de andere kant van de wereld te wonen. Maar als ik je dan vertel dat het strand echt een ansichtkaart is, je op elke straathoek wordt begroet en salsa een 'way of life' is hier, dan snap je natuurlijk wel dat Nederland hier tot eind augustus niet aan kan tippen!

Vakantiegevoel

2011-03-29T00:47:00.000+02:00

Wat is het toch heerlijk om op Aruba te zijn! Dat je nog elke dag een vakantiegevoel hebt terwijl je er woont is toch te mooi om waar te zijn?! Dat komt onder andere natuurlijk door het prachtige weer. Normaal gesproken ken ik alleen maar kou en nu weet ik niet eens meer wat dat is. Maar ook het prachtige appartementencomplex met zwembad doet denken aan vakantie.

Nee, ik heb het zo slecht nog niet... Tel daarbij alle leuke activiteiten op zoals zonnen aan het zwembad, naar het strand gaan, uitgaan, paardrijden en shoppen en je begrijpt natuurlijk wel dat ik het heel erg naar m'n zin heb. En dat je iedere dag kunt zeggen dat het voelt alsof je op vakantie bent, dat wil toch iedereen?!

Voorlopig ben ik dus nog lang niet klaar met het grote genieten! See me smile below ;-)

@ Pure Beach Aruba

Easy Aruba

2011-03-12T21:23:00.001+01:00

Inmiddels ben ik alweer anderhalve week op Aruba. En wat vliegt de tijd toch als je het naar je zin hebt! De vlucht ernaar toe was minder; vertraagd en lang... Maar als je dan aankomt op dit tropisch eiland dan is alles vergeten! Hoewel ik al maanden wist dat ik zou vertrekken is het daadwerkelijk hier zijn af en toe nog onwerkelijk. Maar langzaamaan begin ik alles te ontdekken en ik kan je zeggen; Aruba is Easy! Luister maar naar dit liedje op de achtergrond; feeling the flow?!

Alles gaat hier rustig aan, alleen al vanwege de temperatuur. Het wordt hier namelijk nooit kouder dan 25 graden. En daar gedij ik prima in als koudbloedig persoon! En iedereen doet rustig aan, in het verkeer, in de supermarkt, eigenlijk overal. Dat is wennen, maar dan op een positieve manier. Ik als gehaaste Hollander en systematische stresskip heb dus nog heel wat te leren...

Verder gaat alles z'n gangetje. M'n bedrijf loopt lekker, we (Linda en ik) hebben een heerlijk appartementje en ik geniet van zon, zee, strand en uitgaan. En het is net Nederland hier hoor. Boodschappen doe je bij de Jumbo, zonnebrand haal je bij de DA drogist en boeken zijn verkrijgbaar bij de Bruna. Heel apart dus zo aan de andere kant van de wereld... Maar dat maakt het uiteraard extra gemakkelijk allemaal.

Ik ga hier zeker weten een geweldige tijd tegemoet! #LovingMyLifeAtAruba

Addicted to my Aaifoon

2011-02-24T16:18:00.001+01:00

I love my iPhone en eigenlijk kan ik ook wel zeggen dat ik addicted ben aan Apple! Sinds ik m'n iPhone heb zijn we onafscheidelijk. Ik gebruik 'm niet alleen voor werk, maar meer nog eigenlijk privé. Hoe handig is het om nog even een bericht te sturen aan m'n Facebook friends of te kijken of het wel droogt blijft tijdens het shoppen en of de NS nu eens een keer niet vertraagt is.... Tja, gemak dient de mens en ik kan me dan ook geen leven meer indenken zonder smartphone.

Maar nog lang niet iedereen is over op zo'n smartphone. Mijn oude, en vooral simpele Nokia, heb ik afgestaan aan m'n moeder. En die is er weer ontzettend gelukkig mee omdat ie zo lekker 'makkelijk' is. Mijn iPhone noemt ze dan ook liefkozend een 'aai' foon omdat je met je vingers over het beeldscherm kunt vegen. En daar heeft ze een punt, eigenlijk ben ik dus appels aan het aaien ;-)

Music Maestro!

2011-01-29T17:57:00.001+01:00

Muziek geeft mij veel inspiratie! Ik kan niet zonder muziek in mijn leven! Al was het maar om de stilte te verdrijven... Waar ik ook ben (op de fiets, wandelend (met mijn iPhone of iPod) en in de auto), ik heb altijd muziek aan staan. En nu, bij het schrijven van dit blog luister ik naar John Mayer (one of my favorites).

Muziek is heerlijk en heeft bij mij een lange geschiedenis. Ik weet nog dat ik bij mij thuis de DJ was. De platenspeler was mijn speelgoed. Deze werd later vervangen door mijn eerste radio, zo'n kleine zwarte met radio en cassettedeck (maar eigenlijk wilde ik die van mijn zus hebben want die had een mooie roze 'ballet' radio zoals ze die noemde).

Mijn vader had ook altijd muziek aan staan, bijvoorbeeld tijdens het autorijden. Ik ben dan ook een van de weinigen (denk ik) die het hele repertoire van Abba en Boney M. uit het hoofd kent... Maar ook bij het sporten staat de radio aan. Niets zo ontspannend als paardrijden op je favoriete muziek!

Tegenwoordig ben ik een regelmatige bezoeker van You Tube. Mijn account staat vol met allerhande muziek van vroeger en nu. Afhankelijk van mijn stemming luister ik naar verschillende songs. En verder heb ik een zeer uiteenlopende CD collectie met originele exemplaren. Liedjes roepen ook altijd herinneringen bij me op. Op reis luister ik altijd het nummer Zeeuwsche Kust van Blof, als ik wil wegdromen zet ik Wicked Games van Chris Isaak op en als ik herinneringen op wil halen van bijvoorbeeld mijn verblijf in Italië dan luister ik naar Mika met Relax Take It Easy.

Muziek kan dus een hoop met je doen! Zonder muziek zou mijn leven een stuk saaier zijn dus daarom zeg ik; Thank You For The Music (ABBA rond 1977)!

I'm So Excited About Aruba

2011-01-07T18:11:00.003+01:00

Wat een geweldige start van het nieuwe jaar! Hoewel 2010 vele ups & downs heeft gehad, ben ik er nu klaar voor om het beste uit 2011 te halen. En dat gaat zeker lukken met mijn trip naar Aruba. One of my wishes comes true door voor een half jaar te gaan wonen en werken op een tropisch eiland! Wat een geweldig gevoel van vrijheid geeft het me, ik kan niet wachten om te vertrekken!

Maar dat vertrek laat nog even op zich wachten want de reis staat gepland voor 1 maart. Ik heb er ontzettend veel zin in, maar vind het ook wel een beetje spannend. Dit omdat ik VP.A., mijn bedrijf, meeneem. Alles is erop ingesteld dat ik overal kan werken waar maar internet is. Maar hoe dit daadwerkelijk zal gaan zal de toekomst uitwijzen. Ik heb er in ieder geval alle vertrouwen in!

En wat mijn verblijf op Aruba nog veel leuker gaat maken is dat ik niet alleen ben. Linda is er al en samen gaan we wonen op hetzelfde appartementencomplex met elk een eigen huisje. Onze geschiedenis samen voert terug naar de zomer van 2007 waar we elkaar hebben leren kennen in Italië, toen we ook al zo'n avontuur aangingen. Kortom het Grote Genieten gaat bijna beginnen! We are going to have fun in the sun!

Linda en ik Italië 2007

I Feel Like Fifteen Again

2010-12-04T14:51:00.002+01:00

Nu ik weer in Oosterhout woon, na de breuk met mijn vriend deze zomer, voel ik me weer als vijftien. De tijdelijke intrek bij mijn ouders draagt daar absoluut aan bij... Het is toch raar om wederom in je oude slaapkamer in te trekken. En omdat er vrijwel niets is veranderd, voelt het zoals vroeger.

Mijn kamertje is nog precies zoals ik 'm zes jaar geleden heb achtergelaten. Inclusief mijn favoriete tekening van toen (zie hiernaast)! Maar erg vind ik het eigenlijk niet. Het heeft iets nostalgisch, en daar houd ik van...

Naast dat er in het interieur weinig is veranderd, is ook de buurt vrijwel exact hetzelfde. Dezelfde bakker, kapper, kroeg en eigenlijk ook dezelfde mensen. Grappig om die, na lange tijd, weer tegen te komen...

Ja, ik vermaak me voorlopig wel in Oosterhout. En die knusse kamer bezorgt me een heerlijk 'kneuterig' gevoel. Een prima plek dus voor deze tijd van het jaar!

Gezellig Groningen

2010-11-13T17:20:00.001+01:00

Vorige week was ik een Groningen om mijn zus te bezoeken. Inmiddels woont zij er al een tijdje, maar Groningen zelf kende ik nog niet zo goed. Maar wat een leuke stad! Veel te doen, gezelligheid en mooie gebouwen. Ja, ik heb het hoge noorden op een hele andere manier leren kennen. Want na mijn wereldreis was ik toch wel benieuwd of Groningen op kon tegen mijn bourgondisch Brabant.

Groningen is een tikkie studentikoos, maar daardoor zeker ook gezellig. Je hebt er vele restaurants, en nog meer cafés en uitgaansgelegenheden. Enkele heb ik bezocht en gezellig was het er! En divers ook, voor ieder wat wils.

Alleen echt bourgondisch zal het niet worden... Maar zelfs Brabant kan niet op tegen de 'all time' autoriteit op bourgondisch gebied; Maastricht. Mijn meest favoriete stad! Maar ik moet zeggen, gezellig Groningen heeft wel een plekje verdiend in mijn top tien.

Bijzondere Bruiloftsgasten

2010-10-10T16:47:00.002+02:00

Afgelopen augustus was ik op de bruiloft van een vriendin van mij. Een bijzondere dag om mee te maken. Niet alleen omdat het de bruiloft van een van mijn beste vriendinnen was, maar ook vanwege de ongewone gasten. Naast familie, vrienden en collega's waren er ook een aantal dieren aanwezig. Bijzondere beesten want er waren namelijk uilen uitgenodigd!

In de trouwzaal van het kasteel konden we voor het eerst met ze kennismaken. De ringen werden namelijk binnengevlogen en afgegeven door een uiterst gedisciplineerde uil. Precies bij het bruidspaar liet ie het zakje met de ringen vallen en vloog behendig de zaal weer uit. Prachtig om te zien!

Uilen vind ik namelijk erg intrigerend. Ze hebben iets mysterieus en een soort van melancholisch gezicht, waardoor ik niet kan stoppen naar ze te kijken. En eindelijk heb ik ze nu ook eens van dichtbij kunnen bekijken. Van heel dichtbij...

Hoedenhoofd

2010-09-22T12:50:00.003+02:00

Ieder jaar weer kijk ik uit naar Prinsjesdag! Ik ben benieuwd naar de Miljoenennota, maar minstens net zo benieuwd naar de dames met allerhande hoedjes. Ook dit jaar ware ze weer goed vertegenwoordigd met veel verschillende creaties. Wat ooit begon bij de koningin is inmiddels een traditie geworden. Hoe aparter hoe beter, soms mooi, maar soms ook lelijk. Degene die je op de foto ziet vond ik in ieder geval erg apart.

En dat ik hoedjes ook leuk vind blijkt wel uit mijn privé collectie. Ook ik draag af en toe een hoedje. Helaas niet vaak, maar bij bijzondere gelegenheden zoals een bruiloft wel. Hieronder zie je me in close-up met hoed bij de bruiloft van mijn oudste zus en vervolgens bij een diploma-uitreiking. En vooruit, ook nog eentje van een verkleedfeestje ;-)

Originele Ideeën

2010-07-25T19:56:00.002+02:00

Gisteren was ik op een vrijgezellenfeestje. En nee, het was dit keer niet zo'n platte bedoeling met verkleedkleren en opmerkelijke opdrachten. Gisteren was een feest der originele ideeën. In bourgondisch Breda. Dus dat we onder andere lekker en gezellig zouden gaan eten was geen issue.

De dag begon in het Valkenberg park waar een enorme picknick op ons stond te wachten. Uiteraard allemaal hapjes die de ex-vrijgezel in spe als lievelingseten bestempeld. Heerlijke salades, hartige snacks en bubbels stonden smachtend op ons te wachten. Het begin van een goed verzorgde dag dus. En omdat er zo'n twintig meiden waren die allemaal een andere achtergrond hebben was er gekozen voor een originele voorstelronde. Iedereen was gevraagd een luciferdoosje mee te nemen en te (ver)maken tot een speciale herinnering. De ene creatieve creatie na de ander kwam voorbij met uiteraard bijpassend verhaal.

Na het park ging de stoet verder door de binnenstad van Breda. Daar stond ons een eigen gemaakte puzzeltocht over de aanstaande bruid en bruidegom te wachten die niet alleen langs de mooiste plekjes voerde, maar ook nog eens opmerkelijke onthullingen over hen bevatte. Zo kom je nog eens wat te weten over koosnaampjes, hoe iemand zijn ei het liefste eet en hoe hun eerste date verliep. De innerlijke mens werd daarbij niet vergeten dus de Brabantse worstenbroodjes smaakten naar meer.

En een goede bodem was zeker een vereiste voor de kanotocht die ons nog te wachten stond op de Bredase grachten. Misschien iets minder origineel, maar daarom niet minder leuk. Hooguit de spierpijn die je de dag erna in je armen voelt dan... En omdat de zon lekker zijn best deed was het daarna goed vertoeven op het terras.

De dag werd afgesloten in een Turks restaurant en voor de verandering dus eens geen satéhut die op de hoek van elke straat in de stad te vinden is. Een gezellige loungehoek, lekkere eten en veel mooie verhalen zorgen ervoor dat ik mooie herinneringen heb aan een origineel vrijgezellenfeest! Een idee om te onthouden dus...

Te Land, ter Zee en Bijna in de Lucht

2010-06-28T19:04:00.005+02:00

Onlangs had ik een uitje in Rotterdam. Een internationale stad waar veel te zien en te doen is. Zo kun je over de weg de vele gezichten ontdekken maar natuurlijk ook vanaf het water. Nu heb ik op een wel heel bijzondere wijze, op beide manieren, de stad mogen verkennen... Namelijk met de Splash tour; een combinatie van een bus en een boot.

Na een leuke stadsrit waarin veel wordt verteld over de historie en cultuur verandert de bus op wonderbaarlijke wijze in een boot. Je rijdt zo vanaf de kade het water in! Het lijkt bijna alsof je vliegt zo soepel gaat het. Zo wordt vanaf het water de tour verder voortgezet. En ook vanaf de Maas is Rotterdam interessant om te ontdekken.

Het was dus weer eens iets anders dan de standaard rondvaartboot of bus. Ik kan het in ieder geval iedereen aanraden die op zoek is naar een bijzondere manier om een stad te leren kennen!

Pyjama Party

2010-06-13T17:35:00.002+02:00

Vandaag was weer zo'n dag. Zondag! De dag waarop niets moet en alles mag. Voor mij betekent dat als sinds vroeger een pyjama party. Nu zul je denken, wat is dat dan? Nou, eigenlijk heel simpel; niets doen in je pyjama.

Want wat is er heerlijker dan uitgeslapen te hebben en in je pyjama op de bank neer te strijken?! Rustig ontbijten, beetje tv kijken, lekker lezen en vooral niets doen. Of eigenlijk een hele hoop maar dan heel rustig aan. Het is maar net wat er nog moet gebeuren. Als ik de deur niet uithoef kan het rustig zijn dat ik me pas ver na het middaguur aankleed. Gewoon omdat het mag.

Naast rustdag is het dus ook een soort van feestdag voor mij en ik kan niet wachten op de volgende!

Vakantieliefde!

2010-05-27T19:51:00.004+02:00

Vorige week was ik op vakantie in Zuid Frankrijk en jawel het is gebeurd... Ik ben verliefd geworden! Ik kan er niet onderuit, ik ben helemaal verkocht. En net op een moment dat ik niet had verwacht dat het zou gebeuren. Ik kwam 'm tegen tijdens het wachten op de watertaxi in Monaco. Ineens was ie daar, de ware! Mag ik je voorstellen aan 'The One'!

Degene die mij kennen weten natuurlijk dat ik gelukkig samen ben met Pieter maar ik heb een tweede liefde gevonden. Een droom van een boot. Eentje waar je ook echt alleen van kunt dromen. Zo eentje inclusief personeel en een mega extra (opblaas)boot voor als er boodschappen gedaan moeten worden. Ik kan niet anders zeggen dan dat het liefde op het eerste gezicht was.

Nu weet ik dus dat ik extra hard moet gaan sparen. Niet alleen om Monaco te bezoeken maar om ooit ook zo'n leuke (opblaas)boot te bezitten, ik ben Verk(n)ocht!

Murphy is mijn Maatje!

2010-03-30T21:09:00.003+02:00

Althans dat was hij onlangs. Wat een geluk had ik die dag want wat een keer fout moest gaan ging ook fout. Alleen ik kwam er goed vanaf... Het voorval gebeurde natuurlijk bij mijn allergrootste vriend, de NS. Ik zat namelijk in de trein zonder kaartje...

Die ochtend was ik al verstandig geweest eerder van huis te vertrekken voor een afspraak. Een goede keuze want de trein had meer dan een half uur vertraging waardoor ik op vijf minuten na mijn afspraak haalde. Geluk 'numero uno' die dag. Op de terugweg ging helaas fout wat er al lange tijd een keer aan zat te komen. Vanwege de vertraging en de haast om in de trein te komen was ik vergeten een kaartje te kopen. Nog vol van het gesprek liep ik over het station zo de trein in...

Ik had een heerlijke reis totdat ik erachter kwam dat ik aan het 'zwartrijden' was. Nog nooit duurde die meters tot aan het station voor mijn eindbestemming zo lang. Maar wonder boven wonder was de conducteur nergens te bekennen. Ik sprintte naar buiten en kocht gelijk het gele papiertje. Eenmaal in de trein kon ik opgelucht ademhalen want we waren nog niet weg of de conducteur stond voor m'n neus. Wat was ik blij om hem te zien zeg; "Hier is mijn geldig vervoersbewijs!" ;-)

Geluk bij een ongeluk zoals m'n moeder zou zeggen. En inderdaad 'Murphy's Law' brengt ongeluk maar soms ook een beetje geluk! Volgende keer dus maar "check, check, re-check en check again" voordat ik de trein instap.

Spullen Sparen

2010-02-27T14:30:00.001+01:00

Mijn hele huis staat er vol mee; gespaarde spullen. Van dozen met herinneringen tot aan mijn laatste verslaving van badeendjes. Vroeger was het nog veel erger, toen gooide ik bijna niets weg. Inmiddels ben ik beter in staat om te beoordelen of ik het moet houden of dat de prullenbak er ook blij mee is.

Ik denk dat ik de gave van mijn ouders heb gekregen. Die hadden een hele zolder vol met verzamelde spullen. Toen ik het huis uit ging heb ik met pijn in m’n hart een groot gedeelte weggegooid. Maar er is ook een boel achtergebleven. Daar moet ik nog eens goed doorheen neuzen want je weet maar nooit of je het nog eens nodig hebt.

En dat is ook meteen m’n grootste valkuil. Ik denk altijd dat ik het nog eens kan gebruiken. Uiteindelijk ligt 99% te verstoffen maar net die éne keer hè... Nu ik een bedrijf heb is het legaal om spullen te sparen. De administratie moét bewaard blijven. En voor mezelf vind ik het handig als ik nog eens iets kan opzoeken wanneer ik een nieuw idee heb.

Maar hoe kom ik ervan af? Mijn vriend helpt ook al niet echt mee. Die heeft zijn hele verzameling bierglazen en flesjes in huis uitgestald. Tel daarbij een hele hoop ongeopende lades en kastjes bij op en je weet dat hij al net zo is als mij. Dat geeft niet, het schept een band... en het geeft een heleboel troep ;-)

Nee, ervan af komen zal ik wel nooit helemaal. En eigenlijk vind ik het ook niet zo erg. Mijn cassetterecorder draait op dit moment een van mijn favoriete liedjes ergens uit 1990. En op de badkamer ben ik nooit helemaal alleen, dankzij mijn dozijn aan ‘ducks’!

Ergens in het Achterhoofd...

2010-02-06T17:22:00.001+01:00

Een titel die bij me te binnenschoot toen ik dit nieuwe blog ging schrijven. Schijnbaar een gedachte die in m'n hoofd ronddwaalde. Inspiratie ergens uit m'n achterhoofd zeg maar. Wat het daar doet of hoe het daar komt? Een betere vraag is, hoe komt het er weer vandaan!

Normaal zou de titel op een van mijn lijstjes verschijnen. Mijn 'inspiratie' lijstje waar ik onderwerpen op noteer om over te schrijven. Maar ik heb een heleboel 'to-do' lijstjes en verzamel ze echt overal. Niet echt praktisch dus... Daarom ben ik op zoek gegaan naar een andere methode. Nu ik voor mijn bedrijf VP.A. ook overloop van de ideeën en dingen die ik wil doen ben ik uiteindelijk bij de theorie van Getting Things Done terechtgekomen.

GTD stelt dat alles wat uit je hoofd is energie is die je in andere dingen kunt stoppen. Als je het opschrijft is je onderbewuste er niet ook nog steeds mee bezig. Door een systeem te ontwikkelen waarbij je alles verzamelt, opschrijft en er een actie aan verbindt, zowel zakelijk als privé, heb je meer capaciteit om bijvoorbeeld creatieve dingen te doen. En dat wil ik natuurlijk ook!

Nu heb ik net het boek gelezen en ben ik begonnen met het verzamelen van alle dingen die in mijn hoofd ronddwalen. Van vakanties naar verre oorden tot aan mijn marketingplan voor VP.A. Nooit geweten dat er nog zoveel zaken zijn die ik 'misschien of ooit' nog wel eens zou willen ondernemen. Maar toegegeven, het geeft al zoveel meer vrijheid er alleen al mee bezig te zijn.

Het enige wat ik nu nog moet gaan verzinnen is dat ik niet ga vergeten om GTD te doen ;-) Gelukkig is er weer meer dan genoeg plaats vrijgekomen, ergens daar in m'n achterhoofd...

Koffiedik Kijken

2010-01-26T18:37:00.000+01:00

Wie is toch die vrouw die altijd de koffie schenkt van maandag t/m vrijdag? Die altijd alles weet te vinden en nooit wat vergeet. Die de agenda van voor naar achter uit haar hoofd weet en die zorgt dat alles op rolletjes loopt. Juist, dat is de meest gezochte baan van 2009! Dat is de secretaresse...

Je kunt haar vinden in de buurt van het kantoor van degene die zij ondersteunt. Meestal dus in de vorm van een vrouw. Ze weet veel van alles en is altijd druk. Heb je een vraag dan zoekt ze een antwoord. En heb je geen vraag dan kun je een gezellig praatje met haar maken. Dat is ongeveer het fysieke profiel van een secretaresse.

Nu zou ik Marloes niet zijn om te vertellen dat er ook een virtuele versie verkrijgbaar is. Beschrijving is te downloaden in virtuele vorm en kan bijna alles. Ze kan zelfs koffie zetten en dan bedoel ik niet via de digitale display van de Senseo. Ja, die Virtual Assistants zijn hard op weg om de meest gezochte baan van 2012 te worden. Of is dat koffiedik kijken...?!

Nieuw Jaar, Nieuwe Ronde, Nieuwe Kansen

2010-01-12T18:15:00.001+01:00

Het klinkt cliché en dat is het natuurlijk ook. Toch kan ik me er niet aan onttrekken dat ook ik weer een nieuw jaar vol goede voornemens tegemoet ga. En ditmaal niet privé maar zakelijk. Want had ik durven dromen toen 2009 begon dat ik in 2010 zelfstandig ondernemer zou zijn? Nope, maar ik kan me nu niet anders meer voorstellen.

Het geeft een geweldig gevoel om ondernemer te zijn! Vrijheid, onafhankelijkheid en trots voel ik iedere dag opnieuw. Toen ik in juni 2009 van start ging wist ik dat ik een goed concept had maar dat het al zo snel zo goed zou gaan. En tja, wat is dan goed? Goed is zoals je jezelf voelt. Groeien gaat vanzelf en klanten komen steeds sneller.

Nee ik mag niet klagen! 2010 wordt mijn jaar, het jaar van VP.A. Is dat een geen geweldig goed voornemen?

I Google dus ik Besta

2009-12-29T18:18:00.001+01:00

Sinds ik VP.A. begonnen ben heb ik enorm veel geleerd over het online leven. Ik ademde zelfs bijna alleen nog maar online. Vooraf heb ik nooit geweten dat er zoveel mogelijkheden waren. Dus gaf ik mezelf een spoedcursus social media maar leerde ook alle ins en outs van Google. Want als ondernemer kun je niet zonder Google Account.

En daar begint het dan... Aanmelden, profiel samenstellen, accountnaam verzinnen, gmail aanmaken en alle andere nuttige 'Tools' verzamelen. Ik begon met slechts een handjevol 'apps' maar tegenwoordig groeit de lijst alleen maar. En tot groot genoegen want als Virtual Assistant kun je niet zonder 'Adwords', 'Docs' en natuurlijk 'Blogger'. En Google verteld mij ook nog alle wetenswaardigheden over mijn vakgebied. Je moet natuurlijk op de hoogte blijven dus het nieuws lees ik via de 'Reader' en ik krijg een melding als er iets wordt geschreven over Virtual Professional Assistant.

Sinds kort mag ik ook spelen met 'Wave', het nieuwste product. Nu nog in de bèta versie maar als ie straks real time komt dan wordt het weer zoveel gemakkelijker voor mij om te communiceren. Verder hoef ik ook niet meer zelf bij te houden waar mijn website wordt vernoemd en hoe vaak hij wordt bezocht want ook daar heb ik weer een andere slimme 'Tool' voor. Ja, het online leven is zo gek nog niet.

Maar als Virtual Assistant besta ik niet alleen op Google hoor maar ook in het echt! Ik heb geen computerstem en zie er ook niet uit als Lara Croft. Nee, ik ben van top tot teen van vlees en bloed. Cogito Ergo Sum. Tik dat maar eens in op Google... Zelf!

Maastricht; mooie Stad aan de Maas

2009-12-22T17:40:00.001+01:00

Wat is dat toch met Maastricht? Iedere keer als ik er ben dan voelt het als vakantie. De licht glooiende heuvels op weg ernaar toe en sfeer als je er bent bezorgen mij een relaxt gevoel. Het voelt als even weg te zijn en dat nog wel in eigen land...

Maastricht aan de Maas. De rivier die je langs de grotten brengt en afzakt naar België. Onderweg passeer je de Sint Servaasbrug, het Gouvernement en de Pietersberg. Stuk voor stuk prachtige bezienswaardigheden die de stad rijk is. Maar Maastricht heeft nog veel meer te bieden. Je kunt er goed shoppen en het is heerlijk toeven bij een van de vele gastronomische gelegenheden. De 'steerkes' van Maastricht hebben zich zelfs doorgevoerd tot in de keuken van onder andere Chateau Neercanne en Beluga.

Die 'chique' omhult de stad. Ben je in Maastricht dan hoor je net een chiquer Limburgs dialect en zijn de inwoners netjes gekleed. Noem het hoe je wilt maar ik vind het bij de stad horen. Zo'n mooie stad verdient namelijk mooie bijkomstigheden. En dat is bijvoorbeeld ook de ligging. Je bent zo in België en ook Duitsland is binnen handbereik. Internationaal alom.

Ja, ik als 'toerisme meisje' haal mijn hart op in deze stad. Dat ik er heb gewoond dat maakt niet uit. Het blijft er heerlijk om terug te komen en het liefst zo vaak als mogelijk! Het lijkt wel een promotiebericht voor de stad... Maastricht aan de Maas; ik gun het mezelf!

Weg met de Winter!

2009-12-04T18:14:00.004+01:00

Het is weer december; verschrikkelijk! Nee dan bedoel ik niet de gezellige feestdagen maar het weer. Ik haat kou en regen. De herfst kom ik nog net door maar de winter mag van mij worden overgeslagen. Jammer dus dat alleen dieren een winterslaap houden...

Geef mij maar de zomer. Lekkere temperaturen, de zon die schijnt en langere dagen. Nu is het donker als ik opsta en donker als ik ga eten. Nee, das niet aan mij besteed en zeker niet aan een koudbloedig persoon als moi. De verwarming is mijn beste vriend en degene die de hittepetit heeft uitgevonden mag van mij een lintje krijgen. Ligt het dan aan mij of aan het vrouw zijn... want ik heb het altijd koud!

En nu hebben ze ook nog bedacht dat de feestdagen in de winter moeten vallen?! Sta je daar in je party dress te vernikkelen van de kou. Of in je carnavalsoutfit een uur te klappertanden in de rij bij de kroeg. En de geneugten die met dit koude weer worden geserveerd lust ik dan ook weer niet. Voor mij dus geen gluhwein of warme chocolademelk. De enige die nog aan mij verdient in de winter is de energiemaatschappij en meneer stamppot...

Mijn vriend dacht daar wat op gevonden te hebben. Hij gaf mij een sjaal cadeau. Ik ben namelijk gek op nieuwe accessoires. Hoe meer kleur, borduursels of glitters hoe beter. Deze voldoet alleen in geen van deze opzichten. Nee hij voldoet aan het thema extra warm want hij is maar liefst 1 meter lang! Ik lijk wel een slang zo lang. Maar ik waardeer het zeer. Slapen slangen 's winters ook? :-)

Texel Girls

2009-11-18T19:01:00.005+01:00

Een aparte naam? Voor mij niet natuurlijk. Het zijn mijn zes vriendinnetjes van de NHTV. Met hen heb ik mijn studententijd doorgebracht in Breda. De naam komt van een van de vele reünieweekendjes die we hebben doorgebracht met elkaar. Omdat we over het hele land verspreid wonen spreken we ook door het hele land af. Texel is een vaste plek waar we dus vaker komen. En die weekenden staan garant voor veel gezelligheid!

We kletsen uiteraard wat af. Omdat we elkaar niet dagelijks meer zien hebben we veel te vertellen. Dat gaat over werk, dagelijkse dingen, de liefde en nog veel meer. Verder zijn we vaak te vinden in een restaurant en natuurlijk in de kroeg. Maar we zijn ook sportief hoor. We wandelen (weleens) en we zijn zo nu en dan te vinden in een zwembad (van een vakantiepark). Verder zijn we van de High Tea en cadeautjes voor elkaar. Omdat we niet altijd bij elkaar op de verjaardag kunnen komen doen we een keer per jaar een rondje cadeautjes. Altijd spannend wie het mooist cadeau heeft en wat je uiteindelijk krijgt.

En ook dit weekend staat er weer een uitje gepland. We gaan naar België. Jawel, we gaan naar een van de meiden die daar woont. Het wordt weer ouderwets genieten van (te)veel eten, frisse boslucht en koffie. Maar ook de Belgische kroegen worden onveilig gemaakt. 's Nachts vechten met m'n slaapzak en matje en de volgende ochtend samen ontbijten. Daarna weer afscheid nemen maar ditmaal niet voor lang. De volgende date vindt plaats in Friesland. Gelukkig maar dat we Toerisme & Recreatie hebben gestudeerd in Breda. Denk dus dat ik een Tienertoer ga boeken bij de NS...

Gekkengetal

2009-11-11T17:25:00.000+01:00

Vandaag is een speciale dag... Het is namelijk de elfde van de elfde! Misschien weet niet iedereen wat ik dan bedoel maar de zuiderlingen weten het wel. Het is de start van het carnavalsseizoen. Deze wordt traditioneel gevierd in onder andere mijn geliefde Maastricht.

Ik weet nog goed hoe ik heb kennis gemaakt met het fenomeen carnaval. Ik heb tot aan mijn vijfde jaar in Zuid Holland gewoond. Omdat mijn vader een andere baan kreeg verhuisde ons gezin naar Brabant. Daar op de basisschool was mijn vuurdoop; carnaval vieren. Nu vond ik verkleden best leuk maar snapte ik niet waarom ineens iedereen verkleed was. En dan die gekke muziek en in een optocht lopen. Ik voelde me letterlijk en figuurlijk een clown.

Naarmate ik ouder werd kreeg carnaval een steeds belangrijkere betekenis. Ik keek er steeds meer naar uit. Gezellig met vrienden en familie samenzijn en de nieuwste carnavalskrakers van dat jaar meezingen. Verder veel plezier en lachen om elkaars outfits want hoe origineler hoe beter. Mijn verleden gaat van clown tot prinses en van stewardess tot aan danseres. Met dank aan mijn mama die dagenlang zat te naaien.

Carnaval dus. Toen ik in Maastricht woonde moest ik weer opnieuw kennismaken met Carnaval. Dat gaat er weer heel anders aan toe dan in Brabant. De stoet is daar nog veel bonter en het feestgedruis vindt met name buiten plaats. Die variant kende ik nog niet maar gelukkig leer ik snel. Gewoon inhaken en meedeinen op de muziek en vooral niet zeggen dat je een Brabander bent. Alaaf!

Geschater in het Theater

2009-11-02T17:44:00.005+01:00

Een bezoek aan het theater,

sloeg in als met de kracht van een kater.

Nee, niet teveel alcohol gedronken,

maar een avondje in cabaret verzonken.

Dit genre is normaal niet zo mijn ding,

maar deze mevrouw zorgde ervoor dat ik aan haar lippen hing.

In haar show laat zij ons moeiteloos kennis maken,

met types die hilarische taferelen veroorzaken.

Vrouwelijke charmes ten top gebruikt,

wat niets dan lachen ontluikt.

Van Poolse vrouw tot Belgische madam,

het lijkt erop dat zij alles kan.

Van begin tot eind geboeid,

deze dame speelt onvermoeid.

Alleen of in samenspel met het publiek,

en alles lekker authentiek.

Is het dus alsof ik naar mezelf kijk? Of omdat ik een vrouw blijk?

Mijn vooroordeel over cabaret is positief bijgesteld,

want had ik al verteld?

Dat deze show gaat over keuzes maken in het leven,

daarom dus, op het lijf van elke vrouw geschreven.

Blaffende Honden Bijten Niet...

2009-10-20T21:29:00.006+02:00

Of moet ik zeggen blaffende Beagles bijten niet? Want hoe een toeval is het dat Marloes als Beagle fanaat een loslopende Beagle vind... Tja, dat werd onlangs werkelijkheid. Want Marloes heeft een zesde zintuig voor Beagles. En dat sloeg alarm toen er eentje voorbij liep zonder baasje. Met een koekje (standaard in de handtas) werd het beestje naar huis gelokt. En aldaar werd de dierenambulance ingelicht.

Helaas, maar iemand mist toch zo'n lief hondje? En anders wil ik hem zelf wel houden. Raar hoe snel je je ook gaat hechten aan zo'n hondje dus kreeg ie een naam; Boeffie de Beagle!

De dierenambulance wees uit dat er nog geen melding van vermissing was dus Boeffie was genoodzaakt voorlopig bij ons te logeren. En dat vond ik maar al te leuk!

Rennend naar de supermarkt voor hondenbrokken en ondertussen ervoor zorgen dat die nieuwsgierige neus niet mijn hele woonkamer ging verbouwen. Dus na een snelle maaltijd was het tijd om neer te strijken op het kleedje en te genieten van de aandacht. Maar niet voor lang want zoals het een Beagle betaamd was er wel weer wat anders dat nog meer boeit. Nooit geweten dat mijn balkon zo interessant was.

Maar aan alle goed dingen komt een eind. Zo ook het verblijf van Boeffie. De dierenambulance heeft hem meegenomen. Mocht niemand zich melden dan mocht ie bij ons blijven. Maar een telefoontje de volgende dag leerde mij dat Boeffie nooit in het dierenasiel is aangekomen. Hij was al opgehaald door zijn baasje. Boeffie was namelijk uit lopen gegaan omdat hij het er niet mee eens was dat hij in het pension moest verblijven terwijl zijn baasjes op vakantie waren.

Ik zeg; een eigen willetje die Beagles. Ze doen maar waar ze zelf zin in hebben. Je kunt ze nooit uit het oog verliezen. En als je ze even kwijt bent dan komen ze snel weer boven water via oplettende omstanders. Want blaffende Beagles bijten niet behalve in een koekje!

Wedding Bells

2009-10-13T19:38:00.002+02:00

Het blog van vandaag staat gegroepeerd onder het label 'alledaagse dingen.' Nu is trouwen natuurlijk helemaal geen alledaags ding. Al komt je leven, als je getrouwd bent, snel weer in het ritme van alledag?! De trouwbellen die rinkelden voor mij, alleen was ik niet de bruid... maar de ceremoniemeester. Afgelopen vrijdag trouwde de zus van mijn vriend en ik was samen met hem de ceremoniemeester van die dag.

Wat gaat er toch een lange tijd aan voorbereidingen aan vooraf. Lijstjes, locaties, trouwkleding, fotoreportage plannen, uitnodigingen versturen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Dat zijn natuurlijk allemaal zaken die het bruidspaar moet regelen maar waar wij wel inspraak in hebben gehad. Voor ons was de voornaamste taak om de dag zelf goed te regelen. Op locatie, tijdens de bruidsfoto's, op tijd aan het diner en de feestavond aan elkaar praten.

En we mogen onszelf een klopje op de schouder geven, een pluim op onze hoed zetten, want alles is goed verlopen. Het bruidspaar heeft kunnen genieten en wij hebben alles zo onopvallend mogelijk kunnen regelen. Hier en daar een kleine miscommunicatie zoals de bruidstaart die nog even op zich liet wachten maar verder niet veel noemenswaardig. We mogen terugkijken op een lange en geslaagde dag! Er zijn mooie woorden gezegd, we hebben lekker gedanst en we zijn na een zonovergoten dag in de regen weer naar huis gegaan.

Ik kan weer een item van mijn lijstje vinken. Ceremoniemeester zijn, been there and done that. Getuigen zijn is een erebaantje maar de dag regelen is een hele klus. Daarom sliep mijn bedje 's nachts als allerbest, moe maar voldaan kon ik slapen gaan! En 's ochtends maakten de wake up bells mij weer wakker want onder die klok kom je zelden uit. Hooguit tijdens het snoozen...

Nieuwe Vriend

2009-09-30T20:38:00.004+02:00

Ik heb een nieuw vriendje! Jawel het is heus waar. Eigenlijk wilde ik er nog niet over vertellen maar ik kan er niet meer onderuit, ik ben er zo blij mee! Ik heb hem vorige week leren kennen via Pieter notabene. Hij heeft hem zelfs aan mij voorgesteld en gegeven. Een groen appeltje voor de dorst zullen we maar zeggen en ik noem hem Ipod.

Inderdaad, ik heb een Apple Ipod cadeau gekregen van mijn lieve vriendje. Helemaal te gek want ik als muziekfanaat heb altijd muziek aan. En nu heb ik er nog een metgezel bij... tijdens het hardlopen. Heerlijk, en het geeft zoveel energie dat ik alleen nog maar harder ga lopen. En hij blijft altijd bij me doordat ik met een klip op m'n kleding kan zetten. Tja, daar is nog eens over nagedacht.

En waar nog meer over is nagedacht is dat ie gepimpt is. Een heuse tekst staat erin gegraveerd. Uiteraard alleen voor mij ;-) Als ie honger heeft dan krijgt hij te eten van mijn Mac. Het menu bestaat uit stroom en MP3 bestanden, de perfecte voeding. En voor mij eveneens want door de stroom ga ik beter lopen en krijg ik een nog betere conditie en door de muziek word ik nog vrolijker. Dat heeft die vent van mij dus goed begrepen. Geen ochtendhumeur meer en dus ook geen zure appel meer om doorheen te bijten!

VIRTUAL ASSISTANT; wat is dat nou precies?

2009-09-17T15:58:00.003+02:00

Ik krijg nogal eens de vraag wat ik nou precies doe als Virtual Professional Assistant. Een begrijpelijke vraag want voordat ik mijn bedrijf begon had ik ook nog nooit van de term gehoord. Ik kon me wel indenken dat het iets online is maar ook iets ongrijpbaars vanwege dat virtuele. Inmiddels weet ik wel beter en kan ik het samenvatten als een online personal assistant die op afstand virtueel ondersteuning biedt. Eigenlijk dus gewoon een assistente die alles doet behalve koffie halen.

Online is er veel mogelijk want ik werk onafhankelijk van tijd en plaats. Vanaf de laptop kun je gemakkelijk inloggen op allerlei systemen en via een VPN verbinding kun je gezamenlijk documenten delen. Ik kan dus een hele hoop doen van e-mail beantwoorden, correspondentie versturen tot aan organiseren van evenementen en onderzoek. Ik ben dus niet 'offline' aanwezig maar alleen online. Zo ben ik een stuk goedkoper dan een vaste medewerk(st)er op kantoor en ben ik ook nog eens flexibel inzetbaar. Kortom; niets dan voordelen.

Een opmerking die ik ook vaker krijg is of ik niet eenzaam ben. En nee dat voel ik niet zo. Doordat ik vanuit huis werk ben ik een stuk productiever en doe ik meer werk in minder tijd. Ik kan me goed concentreren en raak dus niet afgeleid. Hierdoor houd ik meer tijd over voor mijn sociale leven en ga ik bijvoorbeeld elke dag hardlopen.

Verder ben ik gewoon ongelooflijk trots op mijn bedrijf! Ik haal er ontzettend veel energie uit en doe dingen waar ik goed in ben. En weet je wat het mooiste is? Mijn opdrachtgevers kunnen ook doen waar zijzelf goed in zijn en zo een prachtig product neerzetten. Een win-win situatie die mede mogelijk gemaakt wordt door VP.A. en Apple, Nokia, HP, Tele2, NS en natuurlijk Nespresso; want ik haal alleen koffie voor me, myself and I.

It's all About Choices...

2009-09-08T18:09:00.009+02:00

Soms vraag ik mij weleens af waarom we bepaalde keuzes maken en waarom de een gemakkelijk gaat en de ander lang op zich laat wachten? Neem nu dit blog, ik was even 'out of inspiration' maar opeens schoot er weer een onderwerp tebinnen. Waarom en hoe kan dat? Ik probeer erover te lezen maar begrijp dat het toch vooral een kwestie van onbewust denken is.

Zo ook mijn kledingkeuze vanochtend. Ik twijfelde (zoals zovele vrouwen) tussen een sportief setje bestaande uit een spijkerbroek en shirt of juist een wat netter setje. Soms ligt het aan de manier waarop ik wakker wordt, soms aan het weer (zoals deze mooie zomerse dag vandaag) en soms aan helemaal niets omdat ik vanuit huis werk en mensen toch niet zien wat ik aan heb (al ben ik altijd dressed en zit ik niet in pyjama zoals sommigen denken). En nu zijn dit toch niet hele belangrijke keuzes, kun je nagaan...

De keuze voor het beginnen met mijn eigen bedrijf als Virtual Professional Assistant was wel een belangrijke keuze alleen duurde deze keuze dan weer niet lang. Binnen een week na het lezen van het artikel over Virtual Assistants stond VP.A. ingeschreven bij de KvK. Over zaken zeker weten, soms weet je gewoon dat je een goede keuze maakt!

Helaas kan ik dat niet altijd zeggen. Ik kan twijfelen als de beste op privévlak dan. Wat dacht je van een spelletje doen of toch maar een avondje tv kijken of stappen of toch naar de bioscoop? En dan hebben we het nog niets eens gehad over welk café of welke film. Tja, het is niet gemakkelijk. Gelukkig hoef je over sommige zaken geen beslissing te nemen, die worden namelijk voor je genomen... Zoals het weer in Nederland gecombineerd met het Kodak moment hiernaast!

Proefkonijn

2009-08-26T17:38:00.004+02:00

Vandaag heb ik mijn eerste netwerkbijeenkomst bijgewoond, die van de Open Coffee Club in Utrecht. Informeel, interessant, leerzaam en leuk! Nu mijn bedrijf echt begint te lopen kunnen nog meer opdrachtgevers natuurlijk niet ontbreken. Nu vind ik het concept van Open Coffee een zeer aangename omdat ik gek ben op koffie en het goed toeven is op een dakterras in de binnenstad van Utrecht. Vandaag was ik dus zelf proefkonijn en mijn Duracell batterijtjes hebben weer veel nieuwe energie opgedaan!

Bij toeval kwam ik erachter dat ik ook op een ander gebied proefkonijn was vandaag. Dan wel niet direct maar de NS zet op het traject Utrecht - Geldermalsen gedurende de spits elke tien minuten een trein in. Kijk zo mogen we het horen, is de NS toch nog een keer positief bij mij in beeld. Daarnaast zijn ze op Utrecht Centraal ook goed bezig want daar is de eerste Starbucks stationsvestiging (op Schiphol na) geopend. Laat ik nu een echte Starbucks slurper zijn dus daar word ik extra blij van. Ja, de NS is on the road!

Tjee, wat een beproevingen dus allemaal vandaag... Maar goed dat koffie me scherp houdt maar misschien ook wel te scherp. Straks dus maar op de bank alles laten bezinken slurpend van mijn Nespresso Decaffe.

Nederland blijft Nederland!

2009-08-20T18:10:00.004+02:00

Vandaag is het warm. Wat zeg ik, snikheet. Tropische temperaturen teisteren ons land. En jawel hoor, Nederland blijft Nederland. We worden altijd weer afgestraft met regen. Zelfs een heus weeralarm moet ervoor zorgen dat we niet worden verrast als we vanavond (nog) op het terras buiten zitten. Vreemd om voor te stellen nu de mussen nog steeds massaal van het dak vallen.

Maar goed, een gewaarschuwd mens telt voor twee. Zo ik ook. Moest ik vanmiddag nog even de deur uit voor een boodschap, heb ik dat toch maar eens niet uitgesteld tot het einde van de middag. Heeft dat weeralarm toch nog goede gevolgen zullen we maar zeggen. Wat het vanavond gaat worden moeten we maar gaan zien. De aanwakkerende wind vertelt in ieder geval dat er iets aan zit te komen. Ik wacht in spanning af net als vroeger, als klein kind.

En nu mijn thermometer in mijn werkkamer 31 graden aangeeft wordt het ook maar eens tijd om de laptop uit te gaan zetten. Een goed excuus om niet zelf oververhit te raken want mijn ventilator wil na vandaag mijn vriendje niet meer zijn!

Free your Mind

2009-08-11T09:45:00.008+02:00

Afgelopen week heb ik doorgebracht in de Franse Alpen. Een korte vakantie om weer even op te laden. En dat is dan ook precies wat ik heb gedaan. Mijn Duracell batterijtje heeft continu in het stopcontact gezeten en mijn hersenen hebben weinig hoeven doen. Heerlijk, even helemaal niets moeten alleen maar genieten! En dat was geen straf in zo'n mooie omgeving van bergen, meren en bossen. Krekels zingen je in slaap en de golfslag van het meer maakt je wakker. Tres bien!

Naast het luieren, zonnen, slenteren door de smalle straatjes en heerlijk eten heb ik ook mijn gedachten verzet. Free your mind is dan ook letterlijk wat ik heb gedaan; ik ben gaan Parapenten Wat een geweldige ervaring was dat! Je voelt je zo vrij als een vogeltje. De wind suist langs je oren en je ziet niets anders dan de prachtige natuur en de heldere blauwe lucht overal om je heen! Een echte aanrader want als je het eenmaal hebt gedaan wil je nog een keer.

Helaas is dat niet mogelijk maar de rest van de vakantie zag ik ineens overal parapenters. Ze kleuren de hemel net als de regenboog. Vliegen vrij en overal, hoog, laag en naast elkaar. Ongeveer hetzelfde dat als je nieuwe kleren hebt gekocht en je ineens overal dezelfde kledingstukken voorbij ziet komen. Dan pas valt het je op... En wat mij ook opviel is dat ik mijn batterijtje niet heb gemist.

Mijn mind is totally tot rust gekomen. En dat was ook wel weer even nodig na alle indrukken van de afgelopen tijd! Uiteindelijk is mijn rugzakje wel weer vol mee terug gegaan hoor. Met onder andere vele foto's, mooie herinneringen, lekker eten, souvenirs en uiteraard een opgeladen batterij.

Free your Mind and the rest will follow!

If it Doesn't Kills you it Makes you Stronger!

2009-07-29T11:44:00.005+02:00

Dat is wat ik dacht nadat ik enkele tientallen meters boven de grond zweefde in een zweefmolen op de Tilburgse kermis. Of mijn vriendin dit ook dacht op dat moment ben ik nog niet achter. Dat het op haar van toepassing was, was toen wel duidelijk. Ikzelf ben gek van alles wat hoog en snel gaat dus de kermis is voor mij een walhalla. Voor mijn vriendin helaas niet, zij kampt met hoogtevrees en houdt er niet van als ze niet weg kan wanneer zij dat zelf wil.

En daar zweefden we dan, of eigenlijk gilden we dan. Ik deed mijn uiterste best om haar op het gemak te stellen. Ik gilde mee maar dan omdat ik het gaaf vond om zo boven de stad te zweven. Uiteindelijk was ik blij, en zij nog meer, dat we na drie minuten weer voet aan grond mochten zetten. Toch vond ik het heel dapper van haar, ondanks haar vrees, toch in de attractie te stappen. Ze heeft het toch maar mooi gedaan en doorstaan. En uiteindelijk is ze er weer sterker van geworden. Toen, met knikkende knieën en vol adrenaline, vloog ze me bijna om m'n nek; ik heb het gedaan, cool he!

If it doesn't kills you it makes you stronger! Een mooie quote die zeker op een van mijn lijstjes staat. Soms moet je dingen doen die je niet leuk vind of maak je iets mee wat onprettig is. Toch geloof ik dat uiteindelijk alles wat je meemaakt je een sterker persoon maakt. Al is het maar dat als je geliefde een punt achter de relatie zet er daarna vanzelf weer een nieuw persoon je leven binnenwandelt die mooie dingen meebrengt. Of nadat je de trein hebt gemist in een onbekende plaats je gedwongen moet overnachten maar een toptijd beleeft doordat je weer een nieuwe stad hebt leren kennen.

Ik zeg maar zo; je bent nooit te oud om te leren. En dat is toch wat we constant doen. Al is het maar dat we ons niet twee keer aan dezelfde steen stoten. Ik kijk toch maar van tevoren of de trein nog terug gaat. En mocht het voor de tweede keer gebeuren dan heb ik in ieder geval weer een nieuw onderwerp voor mijn blog; ezel (lees ik) leert door te doen en wordt zo weer wat wijzer!

Koffie Cultuur

2009-07-24T14:28:00.002+02:00

Ik weet niet wat het is maar ik ben verslaafd aan koffie. Als ik 's ochtends wakker wordt bestaat mijn ritueel uit vele zaken maar koffie is toch wel een van de belangrijkste. Zonder koffie vertoon ik zeker opstartproblemen. Wakker worden doe ik dus echt met cafeïne. Maar ik slaap ook heerlijk van cafeïne, daar heb ik als koffie addict geen problemen mee.

En koffie is er in vele soorten en maten. Espresso, lungo, cappuccino, macchiato enz. Altijd weer een moeilijke keuze want ik kan alles thuis maken. Gewone lungo koffie in de ochtend in ieder geval, helemaal zwart en geen geneuzel. 's Middags meestal een koffie met een smaakje of een cappuccino en 's avonds een decaf koffie of een lekkere lungo. Naast de smaken zijn er dan ook nog de merken. Ik heb een Nespresso koffie machine and i'm loving it. Altijd goede koffie in een handomdraai, melkschuimer erbij en klaar. Mijn eerste koffiezetapparaat was een Senseo. Toen helemaal top maar toen ik Nespresso proefde was ik verkocht!

Mijn allereerste bakkie kreeg ik bij mijn oom en tante. Ik vond het dermate bitter dat ik nooit had verwacht het lekker te gaan vinden. Uiteindelijk ben ik begonnen met filterkoffie bij mijn ouders. Toen ik eenmaal had geleerd hoe de verhoudingen lagen vond ik dat heerlijk. En nog steeds, bij mijn ouders drink ik nog altijd een lekker kopje filterkoffie. Maar owee, slechte koffie op locatie vergeet ik niet. Koffie maakt toch echt de man...

Ik heb er eigenlijk al een hele carrière opzitten; een koffie carrière! Je moet er wat voor over hebben maar dan heb je ook wat! Nespresso is een lifestyle; ik ben benieuwd of ik er ooit nog vanaf kom? Er is denk ik maar een remedie en dat is thee... Maar helaas ben ik toch een van de weinigen op deze aardbol die dat niet te drinken vindt! Zelfs Lipton Tea cannot do that!

I am Sailing

2009-07-16T17:17:00.005+02:00

Afgelopen weekend was weer een weekendje weg. Heerlijk uitwaaien op de zeilboot en kamperen op de camping. Er gaat niets boven een portie buitenlucht. Daar knapt de mens van op en ik ook! Al was ik na het weekend zo moe dat ik ook daar weer van moest bijkomen. Tja, sommige weekenden zijn nu eenmaal intensief en daarom juist zo leuk.

Vrijdagavond de zeilboot ophalen en in de haven parkeren bij de camping. Altijd handig zodat je nooit te ver hoeft te lopen. We doen immers al genoeg aan fysieke arbeid. Daarna vakkundig het tentje opzetten, eten en op tijd naar bed na wat borrels. De nachtrust is normaal perfect in een tentje maar dit keer ging dat niet op. Mijn matras was zo dun dat mijn heupen pijn begonnen te doen. Auw, en het moet nog morgen worden... Gelukkig voor de tweede nacht alvast een 'good old' luchtbed gereserveerd. 's Ochtends opfrissen, ontbijten en op naar de zeilboot.

Jawel dit is mijn derde keer op een zeilboot. Ik ken al wat vaktaal en kan zeilen hijsen. Oja, en ik kan sturen (met een beetje hulp van de ervaren zeiler). Wind door je haren, water dat voorbij ruist en klaar om te wenden. Hup, daar gaat de boot weer op zijn andere kant, kont in de goede windrichting. Geweldig, hoe sneller, hoe schuiner hoe beter. Zeeziekte heb ik geen last meer van dus ik ben voorbereid op windkracht zes!

Het weekend hebben we afgesloten met een heerlijke BBQ en de dag erna met een wandeling langs de pier en de haven. Compleet uitgewaaid en doorgewaaid (coupe kapper) kunnen we bekaf weer naar huis. Als ik 's avonds in bed stap (om bij te slapen) voel ik echter mijn matras golven; helaas dus toch nog last van zeebenen.... Immers, de beste stuurlui staan (of blijven) aan wal!

Ik Twitter me te Pletter

2009-07-07T18:22:00.004+02:00

Sinds kort Twitter ik me te pletter. Wat heet tweeten, tjilpen, whatever. Ik moet alle ins & outs nog onder de knie krijgen maar het lukt me al aardig. Ik zie het als een extra tool om me virtueel zichtbaar te maken, voor hoever dat kan dan natuurlijk. Daarnaast heb ik een Twitter Business card gemaakt. Mijn eigen virtuele visitekaartje waar ik heel blij mee ben! Het moet allemaal niet mooier en virtueler worden...

Zo zie je maar weer dat je nooit te oud bent om te leren. Ik spreek nu naast Nederlands, Engels, Duits en Frans ook Twittertaal. Ja, een hele nieuwe virtuele taal dus. Mijn zinnen beginnen met een @ en bestaan uit maximaal 140 tekens. Zo kan ik als vrouw natuurlijk nooit teveel praten (wat heerlijk voor die mannen he)! En ik ben altijd op de hoogte van wat er gebeurt in de wereld.

Als ik ooit had geweten dat ik ging Twitteren dan had ik mijn parkietje van vroeger Twitter genoemd. Omdat ie zo mooi kon tjilpen en ook blauw van kleur was... Twot snel weer!

Weekendje Weg

2009-07-01T11:02:00.003+02:00

Het zit er weer aan te komen; de ZOMER! Wat heb ik daar naar uitgekeken. Iedereen vrolijk, inclusief ik, BBQ-en en op het terras neerstrijken tijdens een zwoele zomeravond. Daarna gaat het volgende volksritueel weer van start; VAKANTIE! De bijbehorende stress begint al in een vroeg stadium. Waar gaan we heen, wordt het kamperen of een hotelletje en gaan we actief of passief vakantievieren? Nee, mij niet gezien. Dat kan ook anders toch?

Voor mij geen vakantiestress hoor, voor mij zelfs helemaal geen vakantie. Al was het maar omdat ik nog duizend plannen heb voor deze zomer en ik mijn geld aan andere dingen uitgeef. Nee, deze zomer wordt er een van de weekendjes weg. Geen stress over waar we naartoe gaan; dat wordt bepaald door de groep waarmee we weg gaan. Geen discussie over de locatie; hotel. En geen problemen met actief en passief; dat is altijd een combinatie. Prima geregeld dus dacht ik zo...

Toch ervaar ik nog pre-stress voor het weekendje weg. Mijn koffer is altijd even dik of ik nu twee dagen wegga of twee weken. Daar houdt meneer trein meestal geen rekening mee. Zeulen op het station, koffer in het gangpad omdat er geen plek is en vervolgens op een verlaten station een poging ondernemen om op de daadwerkelijke bestemming aan te komen. Dat kan ook anders toch?

Jazeker! Gewoon een weekendje thuis blijven. Niks geen gezeul maar gewoon op je eigen balkon. Terrasstoelen uitklappen, drankje erbij en boek in de aanslag. Er is per slot van rekening weinig nodig om gelukkig van te worden. Dat doet de zon namelijk al! Die geeft je een goed gevoel, waar je ook bent. Mijn stress is dus per direct vertrokken, met de Noorderzon wel te verstaan!

We Spam, You Spam, I Spam

2009-06-26T16:15:00.003+02:00

Nu ik voor mijzelf ben begonnen met Virtual Professional Assistant verbaas ik me over de hoeveelheid reclame die ik krijg. Nu heb ik er weliswaar zelf voor gekozen bij de KvK maar niet gedacht dat, elk zichzelf respecterend, bedrijf de moeite neemt mij een voorstel te sturen. Ach ja, ik kijk alles vluchtig door en wellicht zit er nog wat tussen dat ik nog nodig had...

En ik probeer er ook weer wat positiefs van te maken. Wat zij kunnen kan ik ook! Dus gewapend met direct mail en e-mailadres spam ik ze gewoon terug. Zijn zij ook weer op de hoogte van mijn diensten. Al durf ik te wedden dat ik bij vele niet verder dan de spamfilter kom... Hoe dan ook, het geeft een goed gevoel en kost me slechts 1 minuut tijd.

Toen ik nog op een sales afdeling van een hotel werkte moest ik ook beroepsmatig mensen spammen. Met een duur woord acquisitie plegen. En dan niet via post of e-mail maar aan de telefoon. In het begin vond ik het verschrikkelijk en was ik al uit het veld geslagen bij drie afwijzingen. Maar ik begon het spelletje steeds beter te snappen en het lukte me om steeds meer afspraken te plannen.

Eenmaal op gesprek begon het spelletje weer van voor af aan. I spam, you spam, we spam. Wij probeerden onze diensten te verkopen en de tegenpartij springt daar weer handig op in en probeert ons te strikken voor een overeenkomst. En zo blijft de economie draaiende in een grote commerciële cirkel.

Is die SPAM toch nog ergens goed voor! Ik ga er gewoon weer mee verder...

Veelzijdig en Veranderlijk...

2009-06-23T12:41:00.003+02:00

Mezelf omschrijven is moeilijk. Ik kan maar niet kiezen. Ben ik nu dit of ben ik dat? Mij in een hokje plaatsen gaat gemakkelijk maar alleen als ik meerdere vinkjes mag zetten! Ik ben een gevalletje op naaldhakken door de modder ploeteren.

Het ligt er ook maar net aan met welk been ik uit bed ben gestapt. Dat bepaald onder andere mijn kledingkeuze (klassiek of sportief), mijn muziekzender (100% NL of Slam FM) en mijn eten (gezond of genieten). En de ene dag heb ik me voorgenomen het een te doen maar het kan zomaar zijn dat ik het ander uitvoer. Alles binnen de deadlines, dat zeker, maar de volgorde wil nog wel eens wisselen...

Met vakanties precies hetzelfde. Ik kan intens genieten van een tentje op de camping of juist decadent in een hotel. Survivallen in de bossen of nippend aan een cocktail in het zwembad. Ik ben overal voor in en in veel zaken thuis. Privé en zakelijk. Zo heb ik gewerkt op een camping in Italië maar ook in het mooiste 5* Chateauhotel van Nederland. En nu ambitieus met mijn eigen bedrijf als Virtual Professional Assistant!

Zou het komen door mijn sterrenbeeld? Je raadt het al, ik ben natuurlijk een Tweelingen. Ik zeg maar zo, dubbel zo veel mogelijkheden maar wel nauwkeurig afgewogen op een Weegschaal. En de Boogschutter mag met zijn pijlen bepalen wat het wordt... Maar waar ik aan begin maak ik ook, tot in detail, af. Welk hokje mag ik nu weer aanvinken?

Virtueel Verlangen

2009-06-16T11:09:00.004+02:00

Het is nu twee weken na de oprichting van Virtual Professional Assistant, mijn eigen bedrijf. Al zeg ik het zelf, ik heb veel gedaan. Maar ik moet ook nog veel doen! Met name heel veel uitzoeken, uitwerken en lezen. Er is veel informatie te vinden voor ZZP-ers. Soms zie ik door de bomen het bos niet meer...

Maar het is ook fijn dat er zoveel informatie te vinden is. Virtuele informatie wel te verstaan. En het is ook makkelijk omdat je enkel je computer nodig hebt om aan die informatie te komen. Ik zie dan ook de toekomst in mijn virtuele product. En het gaat de goede kant uit... De website is in de lucht, ik voer gesprekken over bedrijfsgerelateerde zaken en zet de eerste stappen in mijn persoonlijke PR campagne. Het begint op een bedrijfje te lijken!

Ik vind het fijn om eigen baas te zijn. Je eigen tijd indelen gewoon vanuit je kantoor thuis. Het geeft zelfs een kick te weten dat ik geheel onafhankelijk ben en mijn eigen succes kan creëren! Geen verlangens meer naar vroeger maar verlangens naar de toekomst. Virtueel verlangen naar vrijheid! Laat dat nu precies de hoofddienst van VP.A. zijn!

It's Official!

2009-06-11T18:17:00.003+02:00

Ik kan het wel van de daken schreeuwen! Eindelijk heb ik mijn droombaan te pakken! En dan nog wel eigen baas zijn, ik zie niets dan voordelen! Schreef ik aan het begin van dit jaar een blog over een nieuw jaar, nieuwe ronde, nieuwe kansen, niet wetende dat er zulke veranderingen zouden plaatsvinden...

Het is snel gegaan allemaal. Na het lezen van een artikel van Marcus Polman in de NRC, twee weken geleden, over een werkweek van vier uur en er ook nog op verdienen, zag ik het gat in de markt. Hierbij werd gesproken over Virtual Assistants die veel werk uit handen kunnen nemen. Zie daar de geboorte van mijn bedrijf. Ik ga aan de slag als Virtual Professional Assistant (Vp.A.) een soort van Personal Assistant maar dan op afstand en afroep. Gewoon vanuit huis vanaf mijn eigen Apple-tje, hoe handig!

Op mijn verjaardag (nota bene) heb ik mij ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en ben ik nu alles aan het regelen. Normaal gesproken ga ik niet over een nacht ijs maar alle puzzelstukjes vallen samen. De beste beslissingen worden binnen vijf minuten genomen las ik laatst dus kom maar op! En ik heb niets te verliezen dus ik dacht niet denken maar doen!

En zie het resultaat op www.mvw-vpa.nl Ik ben officieel eigenaar van een eenmanszaak. Het voelt heerlijk en ik heb er meer dan zin in! Nu nog de opdrachtgevers vinden en dan kan het balletje gaan rollen. Op de knikkerachtbaan, heel hard en heel snel. Vroeger kon ik er uren naar kijken, er helemaal in opgaan. Nu ben ik zelf het balletje aan het begin en neem ik de achtbaan naar bestemming onbekend. Waar zal dat eindigen?!

Lieve Kijkbuiskinderen!

2009-06-04T15:53:00.006+02:00

Vroeger was alles anders is een term die ik vaak hoor. En daar ben ik het ook wel een beetje mee eens... Inderdaad vroeger was er nog geen mobiele telefoon, computer en internet. We zijn tegenwoordig verwend, kunnen elke minuut van de dag laten weten wat we doen (denk aan Twitter, Wie Wat Waar op Hyves of smsen en checken dat regelmatig om niet achter te blijven of gewoon nieuwsgierig zijn).

Maar hoe ging dat vroeger eigenlijk? Vooraf bedenken wat je gaat doen en dat dan doorgeven? Impulsief gedrag (ik?!) was er dus niet bij, althans niet als je geen ongeruste ouders wilde hebben. Vroeger was er ook geen computer met internet. Vooraf je reis plannen was onmogelijk! Daarvoor had je hele grote kaarten en moest je voorafgaand aan je reis alles uitstippelen en uitschrijven (voor mij als vrouw dus ondenkbaar).

Ook de tv heeft een hele geschiedenis doorgemaakt. Onze eerste tv was zwart wit en had een antenne. Nu hebben we digitale tv en hoor je er niet bij als het geen HD is (ik ben al blij als ik het merk kan onthouden). Neem nu de programma's. Ik ben opgegroeid met de Fabeltjeskant en Sesamstraat. Bassie & Adriaan waren meer dan favoriet net als Seabert en Dommel. Helaas, dat is nu vergane glorie. Gelukkig heeft You Tube het antwoord! Als ik zin heb in een portie jeugdsentiment kan ik hier elke serie terug vinden (en ja naar hartenlust kijken en me weer even kind voelen).

Maar vroeger blijft vroeger! Niets meer dan leuke herinneringen aan vervlogen tijden. Gelukkig heeft mijn Konica fototoestel (type koelkast) de nodige negatieven achtergelaten. Het inplakken van de foto's behoord tot de verleden tijd (scheelt tijd, plakkerige handen en ingeknipte vingers). Nu is mijn computer mijn geheugen inclusief fotomateriaal, muziekbestanden en niet te vergeten eigenlijk mijn hele personal life.

Ik zou niet weten wat ik zonder zou moeten! Soms wil ik er zelfs mee in bed kruipen... Maar uiteindelijk blijft je verstand toch iets van jezelf en kun je dus niet in je computer stoppen! Gelukkig is er dan altijd nog meneer de Uil die in de geschiedenis van mijn internetbezoeken staat en me welterusten wenst; oogjes dicht en snaveltjes toe, ik ga dan toch maar alleen naar bedje toe!

Zinvol Flapdrol

2009-05-29T17:16:00.004+02:00

Normaal ben ik niet zo met politiek bezig. Maar drie dagen geleden trok de uitspraak 'flapdrol' mijn aandacht. Waar kwam dat ineens vandaan?! Spreken onze kamerleden niet gewoon beleefd ABN?! Gelukkig uit de mond van een Brabander, klinkt het toch allemaal net wat gezelliger nietwaar (hier het bewuste fragment)?

Wat een ophef over dit alles, ik begrijp het niet helemaal... Volgens mij is dit woord in jongerentaal zelfs een liefkozende naam voor een mafkees?! Dat is dan weer het synoniem voor flapdrol. Meneer van Dale omschrijft flapdrol als een "waardeloos iemand". Het zal je maar gezegd worden. Ach ja, is de politiek ook weer eens onder de aandacht. En dan niet met een zwaar onderwerp maar eentje waar ik wel om kan lachen.

Ik heb er wel weer van geleerd! Niet dat je deze teksten mag uitspreken en geoorloofd worden omdat het niet in de microfoon is gezegd. Nee, ik weet nu dat dat de heer Koenders minister is van ontwikkelingssamenwerking en dat meneer Marijnissen ook maar gewoon een mens is. Deze onzin heeft dus toch nog zin gehad (voor mij)!

Dichten is Denken!

2009-05-27T17:19:00.004+02:00

Hoe moeilijk kan het zijn een gedicht te bedenken?
Dat is wat ik dacht
Je moet er veel aandacht aan schenken
Of het komt onbewust gedurende de nacht

Vaak word ik wakker met een zin
Woorden spoken door mijn hoofd
Dat is vaak het begin
Van wat uiteindelijk een mooi geheel beloofd

Schrijven is schrappen
Dichten is denken en doen
Een kunst blijft te snappen
Dat wat je zeggen wil in goed fatsoen

Het product is een verhaal met zinnen die rijmen
Gedachten over een bepaald onderwerp
Moeilijker dan schrijven over bijvoorbeeld geheimen
Dus het houd me scherp!

Razende Reporter

2009-05-25T16:28:00.012+02:00

Foto's zijn niet zo mijn ding... Althans, niet als ik er zelf opsta. Met name op vakantie als je meer foto's maakt dan normaal. Even lachen na het vogeltje en huppakee, weer een lachwekkende foto van mezelf. Het lukt me maar niet om 'leuk' op foto's te staan. En nu heb ik ook nog een patroon gesignaleerd... Die van de razende reporter?!

Dit is een selectie van mijn vakantie in Berlijn vorig jaar. Het lijkt wel of ik verslag doe van de vele bezienswaardigheden die Berlijn rijk is. Alsof ik er zelf bijgeplakt ben nadat de foto is gemaakt. Ik kan er wel om lachen eigenlijk. Zo doe ik toch nog iets met mijn studie Toerisme & Recreatie; namelijk reisleider in opleiding! En opvallend ben ik zeker... mijn 'Sherlock Holmes' jasje valt niet te missen in de mensenmassa!

Live vanuit de wereldstad Geldermalsen zeg ik dan ook; Thank you for reading and see you next time on nieuwsgierigaagje.blogspot.com!

Pinnen voor Gevorderden

2009-05-20T13:28:00.005+02:00

Sinds vandaag ben ik weer een 'door de grond zak' moment rijker. Voordeel van geen werk hebben is dat de doordeweeks boodschappen kunt doen. Niks geen geploeter tussen de mensen en wachten in de lange rij bij de kassa. Nee gewoon op je gemakje, lekker relaxed en easy, alles inladen wat je nodig hebt en snel door naar de kassa.

En ja, je voelt hem al aankomen... Boodschappen ingeladen, klaar om te betalen. Oh nee, pinpas weigert en ik heb geen cash bij me. Daar sta je dan zonder boodschappen met een rood hoofd van de geïrriteerde mensen achter je. Tja, dan maar de kar achter laten zetten om geld te gaan pinnen om de hoek.

Bij het pinautomaat aangekomen wordt mijn pasje niet herkent. Vervelend maar overkoombaar en dus op naar de volgende pinautomaat. Helaas weer geen geluk. Daar sta je dan met je goede gedrag maar geen geld. Dus maar naar de plaatselijke bank voor tekst en uitleg en een cursusje pinnen voor gevorderden...

Daar aangekomen blijkt volgens de baliemedewerker dat pasjes het vaker begeven als ze in aanraking komen met magneetvelden. Das nou jammer want Marloes heeft net een nieuwe handtas. Ik ben er er helemaal happy de peppie mee en juist, deze heeft een magneetsluiting. Gelukkig kan ik een nieuw pasje krijgen maar daarmee is het probleem nog niet opgelost. Ik heb nog steeds geen cash in handen. Dus maar het pasje van mijn andere rekening proberen. Ook die weigert dienst en wordt zelfs ingeslikt door de automaat. Daar sta ik dan; geldloos, pinpasloos en werkloos :-)

Uiteindelijk heb ik nog wat contant geld thuis gevonden. Net genoeg om mijn boodschappen mee te betalen. Eind goed al goed! Hoewel, geld is geen probleem alleen kan ik geen flappen meer tappen. Voor de komende dagen moet ik mijn vriend maar lief aankijken; mag ik zakgeld voor een nieuwe tas?!

Schipper mag ik Overvaren?

2009-05-18T15:07:00.004+02:00

Vandaag las ik het bericht op internet dat Somalische kapers graag in Nederland willen blijven?!

Dat is nu nog eens een leuke wending in een strafzaak! Niet iets wat je zou verwachten van deze piraten. Maar geef ze eens ongelijk! Somalië is nu niet bepaald een rijk land dat veel perspectief biedt... In het strafproces geven de piraten aan het prima naar hun zin te hebben in Nederland. Ze gaan voor een aantal jaar de bak in en kunnen als klap op de vuurpijl ook nog in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning.

Ze ervaren onze gevangenis als luxe; ze hebben een dak boven hun hoofd, een warm bed om in te slapen, een tv en zelfs een eigen wc. Hoewel iedereen een mening zal hebben vind ik deze criminelen eigenlijk kinderlijk simpel en slim;

Berend botje ging uit varen, en ze zijn blij dat de bemanning van hun gekaapte schip Nederlanders waren!

Oneliners, Citaten en Andere Levenslessen

2009-05-13T13:12:00.001+02:00

Soms zijn er van die uitspraken die blijven hangen. Dit kan zijn in de vorm van een levensmotto, werkgerelateerd of gewoon omdat je er blij van wordt! Vele boeken en websites zijn eraan besteed. En vraag een persoon naar zijn motto en hij weet je er vast wel een antwoord te geven.

Zo heb ikzelf ook een aantal spreuken die ik als positief, interessant of gewoon luchtig omschrijf. Cliché of niet, mij geeft het kracht!

Levensmotto:
Carpe Diem!

Positief:
Relax, take it easy (liedje van Mika)
Don't worry, be happy (eveneens een liedje)

Wijsheden van thuis:
Je kunt niet meer doen dan je best
Nee heb je en ja kun je krijgen

Werkgerelateerd:
Je krijgt nooit een tweede kans voor een eerste indruk
Twee weten meer dan een

Luchtig:
Life is like a box of choclats, you never know what you gonna get (citaat uit de film Forrest Gump)

Soms maken gebeurtenissen in je leven bepaalde zaken duidelijk. Toen ik in Italië woonde en werkte had ik het ontzettend naar m'n zin. Toch besef je; zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens. Je gaat waarderen wat je hebt en wat je (tijdelijk) mist; you don't know what you got till it’s gone (liedje van Janet Jackson).

Dus ik zou zeggen; pluk de dag, geniet ervan want voor je het weet is het voorbij!

4 Elements; Creative Concepts

2009-05-11T11:45:00.005+02:00

Wat is het geheim van een creatieve geest? Dat is een goede vraag, geen idee eigenlijk...
Je wordt ermee geboren? Of is het toch aangeleerd? Ik ben ermee begonnen op de kleuterschool. Daar kwam ik erachter dat knippen en plakken erg leuk is. Verven en kleien goed zijn je gedachten gestalten te geven. En het verzinnen van verhalen in de poppenhoek is ontstaan.

Dat heeft zich verder uitgebreid. Ik kan mij nog herinneren dat ik het leuk vond mijn oppaskinderen voor te lezen. Wat ik nog leuker vond was eigen verzonnen verhalen te vertellen. Deze waren dan een mix van de bekende sprookjes met eigen gedachtespinsels. Daarnaast zei ik altijd dat ik een hekel had aan surprises met Sinterklaas. Klopt! Om te ontvangen dan. Zelf knutselen en prutsen en uiteindelijk het geheel beschrijven in een goed gedicht vind ik geweldig.

Tijdens mijn studie bedacht ik het concept 4 Elements. Dit was het eindproduct van mijn laatste studiejaar Hospitality Management. Samen met een groepje studenten moesten we ons eigen fictieve hotel oprichten. Van interieur tot menukaart en van collage tot eindpresentatie. Gedachten achter 4 Elements waren uiteraard de vier krachten; water, aarde, lucht en vuur. Dit concept hebben we consequent doorgevoerd. Denk aan kamers in de kleuren van de elementen, een menukaart met keuze uit vis (water), grill (vuur) e.d., een collage in de vorm van een klavertje vier en uiteindelijk een presentatie van het geheel met shirtjes in de element kleuren. Gelukkig was het allemaal niet voor niets. Mijn concept werd de winnaar van alle groepen. De kroon op het werk!

Tegenwoordig komen mijn creatieve gedachten vaak via de pen op papier. Hier op mijn blog, op een van mijn vele lijstjes of gewoon op een persoonlijk kaartje aan familie en vrienden. Dus aangeboren of aangeleerd, inspiratie blijft het sleutelwoord. Meestal midden in de nacht ergens vanuit mijn (onder)bewuste denk ik?!

Aard van het Beestje...

2009-05-08T12:36:00.005+02:00

De naam van mijn blog is Nieuwsgierigaagje. Niet zomaar een naam maar eigenlijk mijn bijnaam. Zeg maar de aard van het beestje. Vroeger al kon ik het niet laten om mijn neusje overal tussen te stoppen. Mijn oren horen alles en mijn ogen nemen elk detail in zich op. Mijn vader zei dan ook vaak; 'je hoeft niet altijd alles te weten klein nieuwsgierigaagje'.

En nog steeds kan ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen. Bij vrienden bijvoorbeeld kijk ik door de CD collectie. Hierdoor kun je al een prime eerste beeld van iemand maken. Foto's zijn daarnaast ook zeker favoriet.

Met de komst van het internet is er een nog betere mogelijkheid om 'rond te kijken'. Denk maar aan Linkedin waar je oud collega's kunt terugvinden. Of Hyves, daar kun je checken wat dat ene ex-vriendje tegenwoordig doet. Google is het summum! Ik ben namelijk ook nieuwsgierig naar mezelf dus Google ik ook mijn eigen naam. Prachtig! Tv draagt gedeeltelijk bij; reality programma's in vele soorten en maten. Heerlijk, een kijkje in de keuken van anderen...

Moraal van dit verhaal? Big Brother Is Watching You! Want iedereen is een beetje nieuwsgierig toch?!

Zondagskind!

2009-05-06T15:55:00.005+02:00

Als je een omschrijving moet geven van jezelf; hoe zou die er dan uitzien?

Ik heb in zekere mate het gevoel een zondagskind te zijn. Letterlijk betekend de vertaling een kind dat is geboren op zondag. Daar voldoe ik echter niet aan want ik ben geboren op mijn favoriete dag van de week; vrijdag. Figuurlijk betekend zondagskind een geluksvogel, iemand die veel geluk heeft in zijn leven. Maar ook overal het positieve van inziet (voldoe ik zeker aan al is het soms in de vorm van naïviteit) en met iedereen kan opschieten.

Ik besef mij terdege dat ik een voorspoedig leven leidt! Ik ben in goede gezondheid en veel van mijn familie ook. Zo heb ik nog nooit in het ziekenhuis gelegen, mijn zussen daarentegen wel. Ook heb ik de meest zeldzame bloedgroep; AB negatief. En wat een geluk, mijn oudste zus ook. Hierdoor kunnen we elkaar altijd helpen inzake bloedtransfusies e.d.

Op school ging het me ook voor de wind. Met alles was ik een gemiddelde leerling. Hoewel ik het advies kreeg naar het MBO te gaan koos ik toch voor een HBO opleiding. Het werd Toerisme en Recreatie. Een opleiding met een loting. En ja, je raadt het al... Ik werd uitgeloot. Via een andere opleiding (waarvan er een gezamenlijk eerste jaar was) heb ik alsnog kunnen instromen bij mijn gewenste opleiding. En alsof dat nog niet genoeg was wilde ik in het laatste studiejaar het traject Hospitality Management gaan volgen. Ook hiervoor was er een toelatings selectie. Ik werd helaas niet uitgekozen maar kreeg een verkeerde e-mail waarin werd vermeld dat ik wel was toegelaten! Geluk bij een ongeluk en kon ik alsnog mijn traject gaan volgen.

Ik kan eigenlijk wel zeggen dat ik alles heb wat mijn hartje begeerd! Een lieve vriend, familie en vrienden, een mooi appartement en wellicht binnekort een leuke baan. Hopenlijk mag dit altijd zo blijven!

Is geluk dan echt voor de dommen?! Of alleen voor zondagskinderen...

Lijstjes, Lijstjes en en nog eens Lijstjes

2009-05-04T12:09:00.006+02:00

Ik ben iemand van de lijstjes. In huis heb ik een behang van post-it papiertjes, een muur met schoolborden en een handtas vol met boekjes en mijn trouwe agenda. Bij mij geldt uit de hand uit het hart wat zoiets betekend dat als ik iets geschreven heb ik er niet meer continu over na hoef te denken.

Mijn voornaamste lijstje is mijn to-do list. Ik kan in dit opzicht nogal vergeetachtig zijn dus heb ik altijd pen en papier bij de hand. Op mijn nachtkastje ligt een boekje waarin ik positieve gebeurtenissen van de dag bijhoud. Een soort van dagboek maar dan in beknopte vorm en enkel met leuke dingen erin. Mijn remedie voor een goede nachtrust (al kan ik soms midden in de nacht wakker worden en snel nog even wat opschrijven...)! Mijn laatste lijstje dat ik vol kladder is mijn schrijflijst. Hier schrijf ik steekwoorden op over bijvoorbeeld onderwerpen op mijn blog, gedichten en verhalen.

Toch presteer ik het om ook lijstjes te vergeten. Tja, dit kun je opschrijven maar een vergeten lijstje kun je niet raadplegen. Dit is meestal in de vorm van een boodschappenlijstje of vakantie checklist. Tja, daar sta je dan... Gelukkig is er nog mijn liefje om me te helpen en wel heeft onthouden wat we mee moeten nemen. Want hoewel mijn korte termijn geheugen niet altijd functioneert is er met mijn lange termijn geheugen niets mis. De meeste vrouwen houden (in gedachten) lijstjes bij van wat er toen (een jaar geleden of nog langer) is gebeurd. Ik ben dan ook een kei in oude koeien uit de sloot halen.

Helaas voor de mannen want daar plukken zij de vruchten van! De arme schatten worden altijd weer geconfronteerd met dingen uit het verleden. Soms positief, soms negatief. Hoe het ook moge zijn, je kunt er altijd nog een lijstje van bijhouden om het nooit meer te vergeten ;-)

Niet Schrikken!?

2009-04-28T11:32:00.004+02:00

Wat schetste mijn verbazing toen ik vanmorgen de krant las...?! Mijn geliefde gele voertuig van de organisatie Niet Schrikken (NS) wordt weer eens duurder. De firma Prima Rendement (voor zichzelf) ProRail)) wil dat ze meer gaan betalen voor gebruik van het spoor. Hiervoor worden de kosten (zo'n 2,5% in 2010) doorberekend aan de klant. Juist ja, u en ik!

Aangezien ik een veelgebruiker ben van dit gele langgerekte fenomeen (soms ook kleiner als er materiaal tekort is ;-)), dacht ik; dat kan er ook nog wel bij. Helaas ziet het er namelijk niet naar uit dat ik binnenkort een weiniggebruiker word want onze Volkswagen Polo is vertrokken met bestemming onbekend. Waarschijnlijk richting Polen of een of ander Oost Europees land.

En Nederland, ons ben zunig, wil nergens teveel voor betalen. Zo ik ook! Dan krijg je creatieve oplossingen om dit probleem te omzeilen. Een auto van de zaak bijvoorbeeld. Vanwege crisistijd begrenst op enkel woon-werkverkeer. Daar weten ze bij overheidsorgaan Blijven Dieven (BelastingDienst) ook alles van. Zij gaan u extra controleren of u zich wel houd aan het aantal opgegeven privékilometers. Daar huren ze zelfs extra personeel veel voor in waar u en ik wellicht weer voor betalen...

Wij hebben ook zo'n prachtig poppendoosje (Fiat 500) voor de deur staan. Deze heeft een andere creatieve oplossing gekregen om dit probleem te omzeilen. Hij draagt de naam Precies Afgemeten (ProjectAuto) en zal dus nooit teveel kilometers maken of teveel geld kosten!

Dus hoe je het ook wendt of keert... Ga mee (NS) want leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker (Belastingdienst)! Inderdaad gemakkelijker want ik blijf lekker thuis om geld uit te sparen...

Toys for Boys...

2009-04-25T13:54:00.003+02:00

Vandaag hebben we een feestje. En bij een feestje horen cadeuatjes. Maar wat geef je dan aan een man die met pensioen gaat en zijn vrouw die 65 wordt?! Nou ik zou het niet weten maar de boys zeker wel!

Ik zou zeggen iets van een 'afgezaagd' boeketje bloemen, een cadeaubon of een geschenkset. Nou ik kan je vertellen dat het geen van allen is geworden. Het laatste wat je verwacht is dat we eindigen in de plaatselijke speelgoedwinkel. Mijn boys (Pieter en een collega) wisten wel wat toys die we cadeau konden geven. En zo verschijnen we straks met een wel heel bijzonder cadeau op het feestje!

Zodra je de speelgoedwinkel betreed komt de geur van plastic je tegemoet en keer je direct terug in je kindertijd. Zo ook mijn boys die meteen een briljant idee kregen! Zo omvat ons cadeau een vis schepnet voor meneer en een set met plastic tuingereedschap voor mevrouw (voor hun hervonden vrije tijd), het Max geheugenspel (om hun hersenen te blijven trainen op latere leeftijd) en een doosje bonbons omdat ik ook nog ergens in het plaatje moet passen. Op de een of andere manier wordt ik altijd met zoetigheid geassocieerd...

Nu maar afwachten of onze wereldreis (het verre oosten van NL) niet voor niets is geweest en of de feestgangers de toys for boys humor kunnen waarderen...! Ik mag in ieder geval het standaard doosje bonbons overhandigen (blijf ik misschien wel buiten schot?)!

Dag Lieve Ricardo!

2009-04-23T13:06:00.004+02:00

Vorige week donderdag is Ricardo overleden. Een van mijn maatjes waar ik in de zomer van 2007 mee in Italië heb gewerkt. Veel te jong en veel te vroeg... Echt ongelofelijk!

Hoewel we na ons Italië avontuur de deur niet bij elkaar hebben platgelopen heeft het me toch behoorlijk aangegrepen! Zo zie je maar weer hoe betrekkelijk het leven is. Het doet me dan ook weer erg denken aan mijn eigen motto; CARPE DIEM!

Ik heb een klein gedichtje geschreven over hoe ik Ricardo heb leren kennen en hoe hij in mijn gedachten zal blijven;

Drie mooie maanden heb ik je gekend,
Alsof het was voorbestemd.
Samen werken onder de Italiaanse zon,
San Vincenzo waar het begon.
De zomer van 2007,
Werd de tijd van ons leven.
Veel gezien en veel gedaan,
Maar waarom is het nu zo gegaan?

Een verschrikkelijke ziekte maakte zich meester van jou,
Alsof ik toen wist wat ik nu weten zou.
Je hebt ons voorgoed verlaten,
En daardoor een enorme leegte achter gelaten.

Als een ster aan de Italiaanse horizon,
Waar voor jou een nieuw leven begon.
Je zult voor altijd voort blijven leven,
En dat is een fijn gegeven.
Niemand is zoals jij,
Een stralende ster, ben jij voor mij!

Dag stoere gast, ik zal je nooit vergeten!

Nieuw Jaar, Nieuwe Kansen en nog meer Clichés

2009-01-04T12:22:00.004+01:00

En dan is het alweer 2009, wat gaat de tijd toch snel. Het blijft een cliché maar het geeft toch een goed gevoel om het nieuwe jaar met nieuwe voornemens te beginnen...

2008 is uitgezwaaid op de Champ d' Elysees in Parijs. Wat een happening! Zoveel mensen, echt geweldig. Jammer dat er geen vuurwerk was en er niet werd afgeteld. Ineens was het middernacht en 2009 daar, een aparte ervaring. Parijs zelf is een mooie stad, we hebben heerlijk geshopt maar eigenlijk niets gekocht, je kunt er alleen al een hele dag window-shoppen want de etalages zijn echt prachtig! Ook hebben we de toerist uitgehangen en alle highlights bezocht. Helaas met ons nog vele anderen waardoor we niet overal naar binnen zijn gegaan. Maar ach, de Eiffeltoren is van onderen net zo mooi als van boven!

Uiteindelijk was het dan weer tijd om naar huis te gaan. Het was een leuke trip en we zijn vele Euro's armer want Parijs is een zeer dure stad. Maar dat mag de pret niet drukken want ik blijf een vrouw van de clichés want de herinneringen zijn onbetaalbaar!

En wat betreft mijn goede voornemens, dat zijn er een hoop! Welke het zijn laat ik nog even in het midden maar 2009 wordt een jaar met vele veranderingen las het goed is. Nu maar afwachten of het goede of slechte zullen zijn... Ik zou zeggen voor iedereen in ieder geval alle goeds gewenst en dat het maar een topjaar mag worden!

Paris!

2008-12-18T21:11:00.003+01:00

Het lijkt wel alsof de middelbare school aan me voorbij trekt. Ging ik afgelopen zomer nog mijn Duits bijspijkeren in Berlijn, nu is mijn stoffige Frans aan de beurt om Parijs onveilig te gaan maken...

Pieter en ik gaan Oud & Nieuw in de stad der liefde vieren. Is weer eens wat anders dan oliebollen en champagne in de achtertuin. We gaan zelf vier dagen en drie hele nachten. Genoeg tijd dus om niet alleen bij te komen van het feesten maar ook nog wat van de stad te zien!

Inmiddels worden mijn wangen wat rood van kleur want ik als 25 jarige, in toerisme afgestudeerde, jongedame ben nog NOOIT in Parijs geweest. Het voelt bijna alsof ik geen gedegen opvoeding heb gehad want volgens mij kent iedereen Parijs beter dan ik.

Maar goed, mijn inhaalslag kan beginnen want het is bijna zover. En wat heb ik er onwijs zin in. Het is een druk jaar geweest en niets is zo leuk als het ontdekken van een nieuwe stad. Gelukkig deze keer dus iets langer want de laatste keer dat ik een nieuwe wereldstad ging ontdekken heb ik een poging gedaan Rome in 1 dag te doen. Je moet haast wel stomdronken zijn om te geloven dat me dat is gelukt...

Maar ik heb mijn personal gids bij me (personal shopper kan natuurlijk ook geen kwaad in deze modestad) want Pieter is al eens in de lichtstad geweest. Verder laat ik me maar gewoon verrassen want dat is toch veel leuker dan nachtenlang het internet uitpluizen en alle toeristische lectuur lezen.

Kortom; je vais a Paris avec mon amour Pieter! Is er toch nog iets blijven hangen van mijn Havo diploma ;-)

Zondagmiddag

2008-10-26T16:42:00.002+01:00

Het zit er alweer bijna op. Normaal gesproken waren we nu al begonnen aan de avond maar omdat de wintertijd van start is gegaan kan ik nog even genieten van het 'niets doen'...

Want daar is de zondagmiddag toch voor? Zaterdag staat meestal volgepland met alle zaken waar je door de weeks niet aan toekomt. Helaas zijn de winkels in de meeste steden alleen op zaterdag open in het weekend. Daarbij doen kabouters geen boodschappen en maken je huis schoon. Vandaar dus dat de zondag meestal word omgedoopt tot 'lazy sunday'.

Heerlijk genieten van 'praktisch' niets doen. Want laten we wel zijn; er zijn altijd nog wel dingen die gedaan moeten worden. De administratie komt niet vanzelf op orde... Maar vandaag hebben we geluk! Het regent al de hele dag, er komen geen mensen op bezoek en m'n liefje vermaakt zichzelf op de laptop. Zo zitten we dan samen aan de keukentafel te genieten (ieder op z'n eigen laptop (wat hebben we toch een goed leven)) van een glaasje wijn met een toastje.

En omdat de wintertijd is ingegaan mogen we nog een uurtje extra genieten van de zondagmiddag. Heerlijk, kwam er maar nooit een einde aan! En toch... gelukkig komt er weer een einde aan... om 'm volgende week weer lekker opnieuw te kunnen beleven!

Wanted; Wandelschoenen!

2008-07-27T15:22:00.004+02:00

Nooit geweten dat er zoveel verschillende soorten wandelschoenen bestaan?

Jawel, de vakantie van Pieter en mij komt steeds meer in het vooruitzicht en dan ga je je bedenken wat je allemaal nodig hebt. Na het bij elkaar shoppen en lenen van een groot gedeelte van onze camping-uitrusting moet er ook aan comfort gedacht worden. Wandelen in de Ardennen is absoluut een onderdeel van onze vakantie maar ik ben nooit verder gekomen dan sneakers en sportschoenen voor aan mijn voeten. Dus ja, wil je niet de hele vakantie blaren hebben dan is het toch zaak om een paar goede wandelschoenen aan te schaffen...

Zo gezegd, zo gedaan. Vorige week zaterdag zijn wij op wandelschoenen-jacht gegaan. Na het vinden van een goede sportzaak kon de ceremonie beginnen want ja, een ceremonie is het wel zeg. Eerst moet je je categorie bepalen en omdat ik nog in de ' babyfase' zit kwam ik verassend uit bij de A-schoenen. Daarna moet je een materiaalsoort uitkiezen waarbij alles weer 100 verschillende eigenschappen heeft. En als je dat allemaal weet dan kan het passen gaan beginnen...

Ik ben natuurlijk een vrouw dus de kleur en het design spelen ook mee maar helaas ben ik daarbij toch bedrogen uitgekomen haha! De pasvorm van iedere schoen is anders en ik heb 2 redelijk ongelijke voeten. Mijn linkervoet is ongeveer een halve centimeter groter als mijn rechtervoet maar met behulp van een extra zooltje is dat probleem ook nog opgelost. Een van de laatste stappen is dan het passen en proeflopen van de schoenen om zeker te zijn dat die blaren geen schijn van kans krijgen.

En tja, aangezien ik slecht ben in keuzes maken werd ditmaal de keus voor mij gemaakt. Gezien mijn ongelijke voeten, categorie en pasvorm bleef er weinig meer over om uit te kiezen. De kleur was ook al bepaald en het merk ook. Dit bleek ook nog eens hetzelfde merk als wat Pieter in 5 minuten had uitgekozen...

Ik ben nu dan ook trotse eigenaar van een stel rode schoenen (rood is niet mijn kleur), een lege portemonnee (tjee wat zijn die dingen duur zeg) maar wel een 'blaar-loze' vakantie!

Vakantie Time

2008-06-27T11:01:00.003+02:00

Het zonnetje begint te schijnen, de vogels fluiten al vroeg in de ochtend, jawel de zomer is begonnen!!!

Al duurt het in Nederland altijd even voordat het goede weer doorkomt, we zitten wel massaal bij de eerste zonnestralen op het terras. En ik kan het weten nu een van mijn nieuwe werkplekken uitzicht heeft op een terras. Het leuke van terrassen is uiteraard het kijken naar mensen en nu mag ik dat dus ook beroepsmatig doen. Als ik even de benen wil strekken of gewoon even wil wegdromen dan loop ik naar het raam met prive uitzicht op het terras. Ook het bijbehorende plein geeft een prima uitzicht op alle mensen die er even neerstrijken en genieten van het weer.

En nu het zonnetje begint te schijnen gaan ook de vakantieplannen kriebelen, waar gaan we dit jaar naartoe...??? Een ding is zeker, ik ga voor het eerst samen met mijn lieve mannetje weg; de laatste 2 weken van augustus zijn gereserveerd voor een heerlijke tijd samen! Het wordt ofwel een campingvakantie. Belgie is hiervoor een uitstekende plek om je eerste kampeervkantie samen door te brengen. En tja, werkt het weer niet mee dan is er altijd nog het vliegtuig om je naar een zonnig oord te brengen. We zullen wel zien waar het schip strand...

En dat schip staat ook nog op mijn verlanglijstje. Dit lijstje bevat nog allerlei tripjes die ik wil maken. Een weekendje zeilen, naar Berlijn, naar Italie, naar Parijs, naar Londen, naar Australie en zo kan ik nog wel even doorgaan. Als je toerisme hebt gestudeerd wil je wat zien van de wereld en ik ben nog lang niet uitgekeken!!!

Maar eerst maar eens uitvinden of we samen de tent op kunnen zetten, het weer ons niet in de steek laat en de Tom Tom de weg wel weet naar Belgie...

Kledingkeuze

2008-06-07T17:41:00.002+02:00

Waarom is het toch dat als vrouwen kleding kiezen ze nooit de eerste keer kunnen slagen?

Laatst ging ik op pad voor een jurkje voor een speciale gelegenheid. Ik was al verstandig geweest en had Pieter thuis gelaten. Want tja, als je weet wat je wilt kun je het meestal niet vinden en al helemaal niet als je vriend na 20 winkels er ook geen zin meer in heeft. Maar ik geef me pas gewonnen als ik dat heb gekocht waar ik naar op zoek was. En naast het jurkje moest er ook nog een bijpassend paar schoenen bij dus je raadt het al; stress. Uiteraard was ik ruim op tijd, not, dus rennen maar...

Gek genoeg had ik in de eerste winkel al een leuk jurkje gezien maar het kan toch niet zo zijn dat ik binnen een kwartier al klaar zou zijn? De eerste schoenenwinkel was ook al meteen raak, een geweldig paar schoenen die gek genoeg ook nog bij die jurk paste. Anyway, aan het einde van de koopavond en 20 winkels later ging ik toch naar huis toe met dat ene jurkje en ene paar schoenen.

Mijn eerste keus bleek toch de beste maarja, ik als vrouw kan dat niet geloven dus ben ik toch nog al die andere winkels afgeweest omdat er misschien toch nog ergens een leuker exemplaar te vinden was...

Dus dames; vertrouw op je gevoel, soms kan dat ook goed zijn!

Carpe Diem!

2008-04-05T16:41:00.003+02:00

CARPE DIEM; dit is de titel geworden van mijn blog. Voorlopig wel te verstaan, want mezelf kennende zal het wel vaker veranderen.

Pluk de dag! Een mooie zin die van toepassing is op mijn leven. Probeer elke dag zoveel mogelijk eruit te halen. Geniet van het moment, en kijk niet te ver vooruit.

Op mijn blog kun je alles lezen wat mij bezighoudt. Dingen die ik meemaak, actualiteiten maar ook gewoon gedachten.

Enne; please feel free om te reageren want iedereen is toch een nieuwsgierigaagje?!